Klein paars

In de ochtendschemering ligt het gras verstopt onder een laag verse nachtkristallen. Een groep vroege merels en spreeuwen hebben zojuist hun ochtendvergadering beëindigd en fladderen elk hun eigen weg.

Aarzelend steekt de krokus haar hoofd omhoog, door het gaatje, naar buiten. Voorzichtig strekt ze haar nek, die nog een beetje stijf aanvoelt. Gelukkig komt straks die mooie koperen bal boven haar hangen. Met de warmte die daar vanuit wordt gestraald zijn haar stijve spieren zo weer soepel, weet ze uit ervaring.

Net nadat de zon de appelboom is gepasseerd zodat ze de eerste ochtendstralen op haar gezicht zou moeten voelen, gebeurt het. Hoe het komt weet de krokus ook niet, maar de zon is verdwenen. Verbaasd  kijkt ze om zich heen en tast met haar blaadjes voorzichtig buiten het veilige afdak van het jonge gebladerte boven haar. Ze voelt geen druppels. Dat is gek.

Plotseling ziet ze de oorzaak van de totale zonsverduistering. Op hoge sprieten heeft Vrouwe Narcis zich volledig in het gezichtsveld van de krokus geposteerd. “Mijn plek, kleintje pils,” zegt ze hatelijk. “Dacht je mij dit jaar te kunnen aftroeven in de jaarlijkse twist om de zon?” Verdrietig kijkt de krokus naar de grond.

Dat is waar ook, ze is het vergeten. Elk voorjaar gebeurt het weer. Net als krokus haar hoofd boven de grond durft te steken, komt die gemene Narcissentrut met dat pestvolk van haar. Gelukkig heeft ze dit jaar de valse rode tulpennichten thuis gelaten. Met zijn allen hebben ze krokus vorig jaar verjaagd uit haar hoekje in de tuin. Het werd een zonloos voorjaar. Groeien lukte niet en zo stierf ze een voortijdige dood.

“Misschien zou u een klein beetje opzij kunnen buigen?” vraagt Krokus beleefd. “Dan ziet iedereen hier in de tuin hoe mooi en hoe lenig u eigenlijk bent. Misschien kunnen we samen genieten van het zonlicht en de warmte?”

“Ik peins er niet over,” zegt vrouwe Narcis met haar uitgestreken gezicht. “Ik buig voor niemand en al helemaal niet voor zo’n klein miezerig paarsig flut bolletje als jij”.

Vastbesloten zich niet te laten kennen, schuifelt juffrouw Krokus voorzichtig iets naar rechts. Wanneer ze haar jonge lenige lijfje schuin voorover buigt, vangt haar paarse kruintje nog nèt wat zonnestralen. Natuurlijk heeft die hooghartige Narcis het direct in de gaten want ze schuift haar derrière vinnig dezelfde kant op als die van Krokus. Het wordt een groene veldslag want om de beurt buigen ze beiden naar links en weer terug naar rechts, vastbesloten elkaar geen zonnestraal meer te gunnen.

Na een kwartiertje – de rug en nek van  Krokus zijn intussen lekker soepel gegymnastiekt- hoort ze een jammerlijke kreet, gevolgd door een knappend geluid. “Au, dat doet zéér,” klinkt het klaaglijk.

Nieuwsgierig kijkt Krokus langzaam in de richting van waaruit het gejammer komt. Tot haar verbazing komt het van beneden. Onder haar ligt het gezicht van Narcis. Op de grond. Tranen biggelen over haar ooit zo statige gezicht, dat nu meer weg heeft van een verweekte postzegel. Haar normaal gesproken oranje blosje is verdwenen en haar handelsmerk, haar lange slanke benen, liggen op onnatuurlijke wijze onder zich gevouwen.

“Daar ben ik mooi klaar mee,” huilt Narcis zachtjes. Na een lange uithaal en een snik schraapt ze haar keel  en zegt: “Het ergste vind ik nog dat ik je alle eerdere lentes bij de zon heb weggepest. Nooit heb ik gezien hoe mooi je eigenlijk bent, lieve Krokus. Ik dacht dat je slechts een klein afstotelijk paars bolletje was.”

Krokus kan even geen antwoord geven want haar keel zit vol brokstukken van hadden, kunnen en geweest. Liefdevol drapeert ze het hoofd van Narcis op een klein bergje losse blaadjes onder de appelboom, waar de zon zich later in de middag nog wel eens laat zien. Terwijl ze de benen van Narcis voorzichtig schikt, valt het oog van Krokus op een jonge scheut, die zich tussen de openliggende bollenenclave van de overgebleven narcissenguerrilla’s  heeft genesteld.

Hermitage Amsterdam, 03-02-2020, eigen foto

2 gedachten over “Klein paars

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.