Werelds

Ik was een beetje murw vandaag. Ik voelde me wat beduusd, overweldigd. Ik voelde me flauw, ook. Leeg. En moe. Het ziekenhuis waar ik werk, waar het normaliter gonst van de levendigheid, is poliklinisch gezien leeg. Geen wachtende mensen, geen bedrijvigheid. Wel rinkelende telefoons en polimeisjes die met rode wangen aan onze patiënten uitleggen dat het helaas nog niet mogelijk is om een normale afspraak te maken. Tenzij spoed, dat gaat natuurlijk voor alles.

Intussen draai ik wat aan radertjes in ons EPD, om zodoende planningen te verbeteren, soms staat er een dagdeel niet helemaal zoals verwacht of gevraagd en dat corrigeer ik dan meteen even. Ook blader ik tegelijk even door alle dagdelen die ik in de loop der jaren gemaakt heb om te kijken of ze nog nodig zijn. Nodig zijn, die woorden sijpelen als een lijzige, grauwe motregen door mijn hoofd. Nodig. Nuttig. Zin. Kernwaarden.

Ik zou zoveel meer willen doen dan nu en dat kan niet. Mijn collega’s van de spoedeisende, IC en Acute opname afdeling hebben inmiddels de strepen van de gezichtsmaskertjes in hun gezicht gedrukt staan, samen met een frons die permanent tussen de wenkbrauwen is gegroeid. Het is ook allemaal heel erg eng en spannend.

Tussen de bedrijven door zie ik gezinnen buiten lopen, alsof er niets aan de hand is. Even een boodschap doen. Het zou ook moeten kunnen, maar kan het ook? Wanneer ik naar huis fiets kan ik wel huilen. Een lege fietsenstalling, normaal tot de nok toe gevuld met fietsen in allerlei kleuren en modellen. Eveneens geldt dat voor het parkeerterrein. Nagenoeg leeg, zowel voor als achter.

Het doet me een beetje denken aan de landelijke stakingsdag, nog niet zo lang geleden. Toen was de aanblik van zo’n leeg ziekenhuis al niet fijn, nu, met de huidige achterliggende reden stemt het me in het geheel niet vrolijk. Bij de uitgang word ik verrast door een bord, met daarop de boodschap “Zorghelden, bedankt.” Het raakt me, ontroert me en tegelijk voel ik me niet senang, want dat doe ik nou eigenlijk in die zorg, behalve aan wat knoppen en radertjes draaien en software problemen (proberen) op (te) lossen? Het voelt niet oké.

Op weg naar huis, nog even richting supermarkt. Toch de inkopen maar een beetje verdelen. Het is rustig, de schappen zijn gelukkig weer goed gevuld en iedereen neemt gepaste afstand, heel bijzonder. Er heerst een vrolijke, bijna serene sfeer. Een verschil met afgelopen zaterdag, toen ik om me heen keek en niet meer wist waar ik was. Een slagveld vol lege schappen, met drommen mensen die allemaal boze gezichten trokken. Vandaag lijkt er wat meer bezinning te komen.

Vorige week werd ik vijftig. Het was een stralend zonnige dag, waarop ik met mijn man op stap ging naar zee, naar het bos, gewapend met onze honden en mijn verjaardagscadeau, een digitale camera. Opdat ik terugkeer naar mijn oude liefde, de verbeelding van mijn wereld zonder woorden. Vol vertrouwen ging ik die week op pad. De natuur in. De – toen al een beetje lege – stad in. Een leeg zebrapad schieten op het Weteringcircuit op een zaterdagmiddag is schitterend, tot je over de reden erachter nadenkt.

Een week later is uw en mijn wereld compleet veranderd. Kijken we met argusogen naar elkaar, vertrouwen we het nieuws niet helemaal en tegelijkertijd ontstaan er mooie initiatieven die tonen dat we als mens vooral één ding heel goed kunnen. Verbinden, oplossend denken en elkaar helpen.

En daar ben ik dankbaar voor. Evenals het feit dat ik tot nu toe nog elke dag mijn ogen open en de mogelijkheid om me te laten verrassen en verwonderen over hetgeen ik zie. In het kader daarvan wil ik een beetje licht tijdlijn brengen. Er is altijd hoop en er zijn altijd dingen om dankbaar voor te zijn, los van alle wereldse ellende. Geniet van dit filmpje over dankbaarheid van brother David Steindl-Rast. Opdat wij niet vergeten.

(Bron: Youtube)

“A good day”by brother David Steindl-Rast

4 gedachten over “Werelds

Laat een reactie achter aan Paul de Graaff Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.