Dis-cipline

Soms is mijn discipline ver te zoeken. Dan heeft ze een vakantiedag opgenomen en is ze spazieren. Foetsie, weg. Mijn intenne heeft daar meestal moeite mee, begint spontaan te mekkeren en te mauwen over klusjes en gedoetjes waar de rest van mij eigenlijk geen zin in heeft.

Het gebeurt nog wel eens op stralende zondagochtenden, waarop ik me al vroeg uit het nest heb gewerkt, want zondag is gereserveerd voor de lange duurloopjes. In de zomer start dat soms al om zeven uur, anders is het immers te warm voor hart-lopers. De echte diehards lopen natuurlijk op elk tijdstip; ik doe dat niet en dat houd ik graag zo.

Af en toe hapert dat disciplinair systeem dus. Dan ruist en tettert het over dat ene leuke boek, wat dáár op de bank op mij ligt te wachten. Of er ontstaat storing over het setje stofnesten dat vrolijk goedemorgen wappert, vanaf de kasten. Een andere keer wil ik bijna starten met omkleden, maar dan besluit ik om even gaan zitten in mijn stoel om te niksen en dan komen er twee vrolijke zwart-wit gevlekte harige dochters op schoot kroelen.

Mijn buitenterras lonkt, alleen de windgong die boven de buitentafel hangt, mag wel ergens anders hangen. Op de huidige plek stoot ik er continu mijn hoofd aan. Toch knap met mijn één meter zestig.

Nadat ik het voltallige plafondmeubilair van het terras heb verhangen, besluit ik dat ik er niets aan vind. Getergd hang ik het boeltje weer terug. Bij het afstappen van het terrasstoeltje (anders kom ik nergens bij uiteraard) wat een beetje nijdig gebeurt wegens het opgelopen tijdverlies, stap ik mis en voel ik een klein “knapje” in mijn rechterkuit. Ook dat nog.

Nu is het zaak om rustig te blijven en niet meteen in de opkomende paniek van een nieuwe blessure te schieten. Misschien kan ik situatie vandaag een beetje positief naar mijn hand zetten. Een ding weet ik zeker: hardlopen wordt het nu niet meer. Voorzichtig struikel ik wat door het huis, op zoek naar het boek dat ik gisteren in de buurtbibliotheek heb gevonden.

Die buitenbank is van mij, vandaag. En nog legaal ook.

 

6 gedachten over “Dis-cipline

  1. Oh God en weer lees ik over rennen oftewel duurloopjes. Ik maar denken dat je dat achter je hebt gelaten. Ga je een keertje niet omdat je geen zin hebt, knapt er een kuitspiertje, mijn onsportieve geest zou dat ogenblikkelijk als waarschuwing opvatten. Kap er toch mee. Maar ja ik heb makkelijk praten, want ik ren niet. Zo blij mee.

    • Hahaha Ferrara, het is nog veel erger geworden. Ik ben er van gaan genieten.

      Vorig jaar kreeg ik een ferme blessure en heb ik tóch de tocht der tochten (Damloop) uitgelopen.

      Dit jaar stond er een halve marathon op het programma. Stond.

      Corona en gezond verstand 🤪🤣

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.