Met verbeelding wek je alles tot leven.
Dat schreef ik in mijn nieuwe bedrijfsdagboek en ik voelde dat er nog een zinnetje onder mocht komen. Een zin die mijn gedachten afleidt op het moment dat ik me laat verleiden om te ondernemen op de mannelijke manier. Daadgericht actie ondernemen, stappen zetten, doelen en piketpaaltjes uitzetten en controleren.
Voor mij werkt dat niet zo. Mijn innerlijk kompas is er één die zich continu herijkt vanuit de vraag: “Wat wil ik?” en dat laat zich niet plannen. Een zomer vol workshops kan dan ineens totaal ander worden.
Daarom ben ik zorgvuldig in waar mijn aandacht naartoe gaat. Onder andere op de socials, waar alles klatergoud is of vals plastic, knetterend van de alternatieve intelligentie.
Waar wil ik mijn aandacht op richten?
Is het liefde of verleiding? Omzetgroei en geld zijn verleidelijk. Het klinkt leuk: het is fijn om te doen wat je wilt en er goed geld voor ontvangen, waarmee je je impact op de wereld kunt vergroten. Maar wat ik wil, laat zich niet vangen in geld want het is niet te koop. Mijn wens werkt niet vanuit omzet. Sturen op cijfers geeft kortsluiting, omdat ik niet kan bedenken waar ik over vijf jaar sta. Dat weet ik nu gewoon niet: ik weet niet eens wat ik vanavond eet.
Ik weet precies waar ik ben, terwijl ik niet weet waar ik naartoe ga.
Hoe ziet Fijnbedraad er over vijf jaar uit? Misschien is ze dan een vindplaats voor paradijsvogels. Of een pretpark. Maar voor mij blijft ze een broedplaats waar mensen tot zichzelf kunnen komen. Dat doet ze sinds 2019 voor mij en sinds 2021 doen we dat samen.
We zijn er knettergoed in: bij elke samenwerking kom ik ook weer bij mezelf uit. Daarom komen mijn beslissingen vanuit het stille midden, dat zich soms roert en heel vaak stil blijft. Dat middelpunt, mijn innerlijk kompas, zorgt ervoor dat ik me heb losgemaakt van prestaties, verdiensten en de meetbaarheid ervan. Ik hecht me aan innerlijke doelen die ik niet kan meten, behalve de enorme grijns op mijn smoel. En die is onbetaalbaar!
Het eerste bedrijfsdagboek – van de kleine prins – was volgeschreven. Dus kocht ik deze week een nieuwe: met Pinokkio erop. Het sprookje dat gaat over het tot leven wekken van verbeeldingskracht vanuit liefde. Kiezen voor het goede, vanuit liefde, los van verleidingen. Toeval bestaat niet: precies het goede boekje op het juiste moment.
Begon het bedrijfsdagboek daarom met de volgende zin: Verbeelding wekt alles tot leven.
Daaraan voegde ik toe: Wees zorgvuldig waar je je aandacht op richt en vraag je bij elke keuze of kwestie het volgende af: kies ik voor liefde of voor verleiding?
Disclaimer: zonder verleiding wordt het leven saai en voorspelbaar, I know. Een leven zonder chocolade is geen leven.
