(en waarom dat een compliment is)
“Zo ben ik nu eenmaal”. Wanneer je jouw staat van zijn als een statisch gegeven beschouwt, kun je jezelf in de weg zitten en als dat maar vaak genoeg gebeurt, ga je op den duur om jezelf heen lopen. In bochten en met omwegen want recht op jezelf af kan dan als ’teveel’ voelen.
No beton!
Als je jouw manier van zijn als iets statisch beschouwd, iets dat vaststaat en niet veranderlijk is, dan ga je er van uit dat je niet kunt groeien of dat dingen kunnen veranderen. Ideeën bijvoorbeeld. Die je eerder had en die nu niet meer werken. Irritant. Ja, je bent gegroeid en nee, je wilt niet veranderen. Je bent precies goed gelukt. En dat is ook zo.
Het enige constante in het leven = verandering
Als je blijft doen wat je deed, verandert er geen reet. Dan loop je vast op het leven, omdat dát telkens verandert.
De wereld is continu in beweging. Kijk naar de seizoenen: in de lente dwarrelt de bloesem over de lammetjes en in de herfst kleuren bomen van groen naar rood of geel. Glijden we uit over de blaadjes. Vierkante wielen.
Wat als niet alles vastligt en jij dus ook niet?
Klopt de zin “Zo ben ik nu eenmaal” dan nog?
Stel dat jij jezelf telkens opnieuw mag uitvinden, simpelweg omdat jij groeit en er zoiets bestaat als “voortschrijdend inzicht?” Wat als je nieuwe talenten of kwaliteiten van jezelf ontdekt waarvan je niet wist dat je ze had? Wat als je NU iets ontdekt wat een oplossing voor een al jaren voortslepend probleem blijkt te zijn door een kleine verandering in je werk door te voeren? Wat als je smaak verandert en je verandert van appelstroop naar oude kaas?
Dat mag allemaal, leukerd. Verandering is de rode draad in het leven. Niet alles hoeft meteen te kloppen of te resoneren. En daarom is “de draad kwijt zijn” helemaal niet erg of een ramp. Jouw eigen draad is niet weg: die is er. Altijd. Wat je nodig hebt is het terugvinden van je eigen beginnetje. Van daaruit weef je verder. Je draad wordt nu sterker en kleurrijker, omdat je ‘m herkent en bewuster in elkaar weeft met wie jij bent.
Vraag-van-Aag:
Als je ervan uitgaat dat het universum één groot tapijt is, hoe ziet jouw draad er dan uit? Welke kleur heeft hij en van welk materiaal is hij gemaakt? Waar gaat jouw draad lekker op? Lastige vraag? Ik denk graag met je mee.
