Nutella met kaas

Eigenaardigheid = superkwaliteit

Eigenlijk ben ik altijd al een beetje eigenaardig geweest. Misschien zelfs wel raar. Zo at ik tussen de middag mijn boterhammetjes met Nutella op terwijl ik op mijn hoofd stond. En ja dat zakte dus en dat kon, want ik ben er nog.

Na die acrobatische toeren zag de wereld er anders uit. Frisser. Ook de juf of meester leek in de middag leuker en mijn klasgenoten ook.

In mijn volwassen leven heb ik de eigenaardige gewoonte ontwikkeld om drie of vier boeken tegelijk te lezen. Anders is het allemaal zo zonde, dan gaat zo’n boek veel te snel uit. Met meerdere tegelijk blijft ie dan nog even liggen, zodat ik ‘m af en toe nog effe kan pakken.

Het kan van alles door elkaar zijn, want zo las ik “Halfweg” van Puck de Klerk tegelijk met “De vrouw die een jaar in bed ging liggen” van Sue Townsend. Met een toetje van “Het vogelhuis” van Eva Meijer.

Ik las overigens eerder dan dat ik los met zonder zijwieltjes kon fietsen.
Raar hè? Asjemenou.

Nu ik middelbaar ben, eet ik overigens nog steeds boterhammetjes met Nutella. Niet meer ondersteboven op mijn kop staand en inmiddels leg ik een laagje kaas op de Nutella. Zoet met zout. Heurluk. Méér eigenaardigheden:

1) Ik ben een heel rare coach, want ik los niks op en bovendien spiegel ik je niet. Dat doe je zelf maar ‘s morgens als je voor dat ding staat.
2) Ik ben lui want ik zet co-coaches in om jouw verhaal boven water te halen, zodat jij er met een frisse blik naar kan kijken. Het zijn voorwerpen en die bieden je ruimte en veiligheid.

Heb jij eigenaardigheden? Wil/kan/durf je er iets over kwijt? Reageer hieronder of plan een Onderonsje: dan hebben we het er even over. Misschien is het wel een superkwaliteit.

Deze post delen?

Meer blogs

Ont-dekselen

Een tijdje geleden werd ik gevangen in een illustratie van Mariët van de Merwe. Haar illustratie van mij, compleet met lampekap als hoofddeksel raakte en

Lees verder »

Wat is nou eigenlijk écht raar?

Mijn eerste maanden zonder ziekenhuiswerk liggen achter me. Ik zag ernaar uit en tegelijkertijd miste ik mijn bijna dagelijkse fietstochtje ernaartoe. Het park vol treurwilgen,

Lees verder »

Dát kan toch niet?

Stel je voor dat je zou ontdekken dat je al goed bent, zoals je bent. Dat je leven bedoeld is om vrijuit te leven, je

Lees verder »

Wie kan sturen…..

Wanneer jij je verbindt met een waarde, kun je beter sturen in de richting van de JA en blijf je weg van de dingen die je niet meer wilt

Lees verder »