Hier Jauneke. Das geel. In ‘t Frans.
Ik ben de vulpen van Odette. Geel van buiten, krokant afgebakken van binnen en vers teruggevonden.
Ik kampeerde in de keukenla tussen de gele post-its. Zo werd ik la stylo plume perdu. Dat ik niet vergeten werd, wist ik: mijn naam werd vaak geroepen. Maar ik kreeg precies dat laatje niet open met m’n punt. Twee maanden later – de koffiebonen waren op – moest er een boodschappenbriefje worden geschreven en werd ik teruggevonden.
Over mijn eigenaar
’t Is me d’r ééntje hoor, die Odette. Ze meet ongeveer 1 meter 60. Of 58. Ongevéér dus hè? Dat ligt aan het jaargetijde, haar ruggenwervels en aan de stand van Mercurius. Ze heeft moeite met marketing en met uitleggen wat ze precies doet. Ik heb de vrijheid genomen het zaakje te vertalen.
L’essence: la sense
Ze zegt op vrijdag ‘ja’, voelt op zaterdag of dat nog klopt en durft daar op zondag op terug te komen. Iets met gevoel en energie. Dat begrijp ik want als je mij vult met aquablauwe inkt verhelder ik en als ik met zwart schrijf, dan ben ik stellig.
Les combinations extraordinaires
Ik gooi het er maar gewoon in: ons Det kent rare combi’s. Ze eet rustig een broodje Nutella met kaas. En als ze op vakantie gaat, neemt ze een tas vol krentenbollen met salami mee. Voor haar volkomen logisch.
Nature et mature
Odette speelt altijd. Toujours. Met alles wat langs wappert. Ze speelt vragen uit. Daardoor krijg jij niet alleen rake vragen naar je hoofd geslingerd, ze zorgt er óók voor dat je toekomt aan de échte antwoorden. Niet die slappe aftrekseltjes uit je reptielenbrein of prefrontale cortex, maar die ándere. De antwoorden uit je lijf. Dat beweeglijke gedoetje ónder je hoofd. Witte wel?
Odette is een speels kind, verkleed in grote mensenkleren
Ze leert je niet om te schrijven. En áls je schrijft, kijkt ze je teksten dus precies niet na want dat maakt haar diep ongelukkig. Maar als jij op zoek bent naar woorden voor een richting waar je nog geen zicht op hebt, taal voor de dingen die je doet en je last hebt van belemmerende overtuigingen die je van de kern afhouden, dan moet je dus bij Odette zijn. Ze is een pro in onverbloemd zichzelf zijn en vindt zichzelf meerdere keren per jaar uit. Vindt ze leuk: wordt ze een fijner mens van.
Wanneer zij in het snotje krijgt wat er wérkelijk speelt, oe lálá. Dan gaat het knetteren, mon cherie. Dan vallen er dingen in jouw universum samen.
A bientôt, bisous,
Jauneke
PS: meer weetjes over Odette vind je hier
(En je kunt ook met haar mailen)
2 reacties
Hei Jauneke,
wat leuk je te ontmoeten. Nou hier op papier dan. Oh nee ik bedoel online, via mijn telefoon dan. Het is toch wat dat data gebeuren. wie schrijft die blijft en daar weet jij alles van. Helt sikkert. Ja zo gaat dat soms met mij, soms Nederlands, soms Noors, omdat ik als Brabantse in het Sørlandse ben beland nu bijna 4 jaar geleden.
Even tussen jou en mij. Ik ken Odette niet in real live, althans heb dr alleen maar via ‘de socials’ “gezien”, maar het lijkt me een tof wijf. Knetter haar zelf en daar kan ik wat van leren. Dus ik overwegen wel iets met dat JA te gaan Doen met haar. Als ze tenminste ook iets online kan doen, want ja, ff op en neer naar het gezellige A’dam vanuit het Hoge Noorden gaat m niet worden.
Ha leukerd!
Hier Jauneke. Ik was de blogs aan het bijwerken en ik zie zo je reactie binnenfietsen. Wat onmeunig leuk! Odette is inderdaad een onwijs tof wijf. Altijd zichzelf en dat is een zegen en soms ook lastig: misschien nog wel het meest voor zichzelf. Haha! (Ik moet effe oppassen dat ze me niet ziet en dit weer weghaalt. Typisch iets voor haar.). Wat superleuk dat je die JA overweegt! Dat kan namelijk uitstekend online, via Zoom. Hoef je niet voor te reizen, geen OV-stress en filegedoe. En geen grote afstanden. Gewoon in goed gesprek met je eigen spulletjes. Reuzehandig: die weten namelijk precies waar je mondhoeken van omhoog gaan.
Ik doe vast een dansje in de pennenbak: ik zie naar je uit. Nu al zin in.
Hartengroet,
Jauneke