Over mij

Met de vraag “Wie ben ik?” heb ik bijna vijftig jaar overhoop gelegen. Ik kom uit een gezin waarin verslaving een rol speelde en waar wensen, dromen en verlangens niet werden uitgesproken.

 

Een poppenwagen vol boeken

Als kind voelde ik me geliefd en tegelijk werd ik niet gezien. Dus trok ik er in mijn eentje op uit, met een poppenwagen vol boeken. Weg van de grote mensen want die vond ik raar. Ze vertelden bijvoorbeeld tegenstrijdige dingen. Omdat ik als sensitief kind gezichten en lichamen kon lezen, doorzag ik dat veel niet klopte. Niet veilig was. 

Met mijn rijdende “bibliotheek” kon ik vluchten uit een wereld die niet van mij was. In boeken versmolt mijn fantasie zich met een andere werkelijkheid. Daar kon ik ontsnappen, ver weg van het hier en nu.  

Feitjes over mij

Overal, niet hier

Door te vluchten, ook toen ik ouder en volwassen werd, raakte ik de verbinding met mezelf kwijt. Omdat ik me meestal op anderen richtte, vergat ik wie ik was. Ik zorgde niet goed voor mezelf, verdween in verslavingen. Zo werd het leven vlak, terwijl ik als kind juist zo speels en uitbundig was geweest. Vol fantasie en verhalen. Want als ik niet aan het lezen was, verzon ik verhalen, onderwijl in bomen klimmend of ondersteboven hangend aan het klimrek, omdat de wereld er op die manier altijd anders uitzag.

Fris. Anders. Passend.

Verbonden

Ik kwam thuis in mezelf toen ik opging in een improvisatie waarin ik een kano was.

Want ik speelde ‘m niet: ik werd kano. Hupsend op de vloer ontstond een diep verlangen om mezelf uit dat strakke polyester harnas – wat ik zelf had gecreëerd –  te bevrijden.

In mijn spel leerde ik over de menselijke ervaring. Zo kan ik mijn gedachten zien voor wat ze meestal zijn: Breinscheten.

We zijn niet onze gedachten. 

Doordat ik me bewust ben van het feit dat gedachten en emoties slechts hun weg door mij vinden, in plaats van dat ik me erdoor moet laten overweldigen, geeft vrijheid.  Door met mijn gedachten en gedoetjes te spelen kan ik contact maken met het speelse kind in mij, dat er altijd is en vaak wijzer is dan ik. Dan is leven niet moeilijk.  

Sindsdien speel ik. Voor mij is het de manier om te voelen wat er leeft in mij. Spelen combineer ik met schrijven, een andere manier om gedachten te ordenen. Met spel vond ik ook twee oude oude vrienden terug: fantasie en verbeelding. Waar ze vroeger als “teveel” werden  bestempeld, zet ik ze tegenwoordig in om mijn klanten te laten ervaren dat fantasie je verder brengt dan de vraag hoe het zover is gekomen.

Mijn wekelijkse mail

Elke week je dosis eigen-wijsheid in je mailbox