Tafelen (2)

De eerste tien minuten aan mijn nieuwe tafel bevallen direct goed. Mijn ellebogen raken de tafel nauwelijks, terwijl mijn vingers als een bezetene de toetsen van de laptop beroeren. De ideeën vliegen als verse hutspot rond in mijn hoofd. Ondanks mijn geringe lengte heb ik niet meteen het gevoel dat ik mijn bordje eten voortaan letterlijk naar binnen kan schuiven, terwijl de hoogte van de tafel toch wezenlijk verschilt dan van de oude.

De oude tafel, achgossie. We kochten hare grenen hoogheid tweeëntwintig jaar geleden op het moment, dat we dachten dat de grote eerste verbouwing van het huis (1991-1994) op korte termijn afgerond zou zijn. In het zicht van de haven. Wat was ze mooi en functioneel. Manlief en ik vielen beiden voor de uitschuif functie. Prettig voor wanneer de gewenste kinderen zich zouden aandienen. Het zou nog ruim een jaar duren wilden we de tafel kunnen gebruiken.
Het liep ook allemaal anders met die kinderen. Het bleef bij één nakomeling maar des te meer andere gasten waren in ons huis te vinden. Dat dubbele huis, dat we tot februari 2013 enkelzijdig bewoonden. Met visite of verjaardagen was het proppen en toch ging het allemaal prima. In 2009 werden de eerste columns aan tafel geschreven en online geboren. Tijdens de tweede grote verbouwing (2011) diende de eettafel in de woonschuur, die telkens overstroomde en waar altijd plek was voor meer personen dan zich in de schuur bevonden. Ook toen bleef ik er dapper aan doorschrijven.
En nu zal ze het pand moeten verlaten. Onze grenen hoogheid. Er is geen plek meer voor haar. Terwijl ik het ogenschijnlijk beheerst en nuchter opschrijf, bonst mijn hart dapper overuren en zoekt naarstig een plek ergens in huis, waar misschien nog wat ruimte over is. We hebben per slot van rekening nu twee (sorry #mam!) huizen. Tegelijkertijd weet ik zeker, dat ze het pand gaat verlaten. Omdat de tijd daar is. Ze moet.
Onze grenen prinses gaat op zoek naar een persoon of klein gezin, middelgroot behuisd en met een tafelblad vol grootse plannen die mogelijk nog verder kunnen groeien. Ze is immers een geletterde tafel. Vol schrijfsels. Misschien heeft ze zelfs ruimte voor bedrijfsplannen. Onze grenen lady is misschien klein, eenmaal uitgeschoven heeft ze bewezen, groots te kunnen denken.