Kantelen
“Gatverdamme, wat een lillek uitzicht. Nét gevallen en nu doet m’n bast zeer. En ik ruik herfst. In juli! Kantonnie?” Dauw spettert alle kanten op. Nummer twee van ‘t setje hazelnoten rekt zich uitgebreid. Van schrikt buitelt zijn jasje eraf. “Ooohh… heeeerlijk! Voel je die lucht? Die subtiele verandering in de lucht en het licht? […]
Rooster
In mijn jeugd had ik een schriftje waarin ik mijn weekend vierde. Nou ja er stond precies op welk uur ik wat ging doen. Rolschaatsen bijvoorbeeld. In mijn trainingsbroek en op rubberen laarzen, waar die dingen aan vast zaten. Lekker makkelijk: kon je zo aantrekken. Hup, het asfalt op en Hilbert van der Duim zijn. […]
Kinder(kr)achtig
Laatst kreeg ik een opgetrokken wenkbrauw cadeau. “Hoe kan het,” vroeg de eigenaresse, “dat jij op je 55-ste nog zo kinderachtig kunt doen?” Eerst schrok ik even. Niet zozeer van de vraag of opmerking maar meer van wat er loskwam in mij. Geen nood, even later zat het speelse kind in mij al klaar, met […]
Verzwerven
Ik heb er genoeg van. Al meer dan een half jaar loop ik aan te klooien, te prutsen en dan niet op een goede manier; ik verpruts zelf een beetje, verzuip in de moetjes en mijn schrijfwerk is werkelijk niet om aan te lezen. Overal hangt een marketinghaakje aan. Gatverdamme. Zo wil ik het niet. […]
Woorden
Soms vloeien ze als stroop over je pannenkoek. Andere keren komen ze los met brokjes, die blijven haken in je keel en niet naar buiten willen komen. Zelfgebakken woorden. Die er soms uitfloepen terwijl je er niet naar op zoek was. Tijdens het schrijven ervan stroomt je hart over, wat heerlijk dat je een lamp […]
Te groot
Soms voelt het leven me te groot. Dan schuren er losse eindjes langs de randen van mijn denken. Of ik struikel over de zomen, die te lang zijn afgespeld, mezelf verliezend in tijd en ruimte tegelijk, want wat ís dat eigenlijk? Wat doet het en hoe ziet tijd eruit, van binnen? Radertjes die verglijden, schuiven, […]
Voor niets
Genieten hoeft niets te kosten. Kijk maar eens uit je raam, of ga eens buiten staan.
Wat ik op de muur wil schrijven
Toon meer muziek. Huppel vaker. Heb lief, ook jezelf. Ik hoef het niet te weten. Deze beurt mag ik overslaan. Als ik een boomblaadje zou zijn, zou ik lekker blijven hangen. Dat ben ik niet dus ik ga hiervan weg. Mijn bril is pure magie. Ze laat me zien wat ik nodig heb en daarnaast […]
Appie
Ik ben Appie, de telefoon van Odette. Niks met voetbal en toch prijkt er “14” op mijn rug. Kan ik ook niks aan doen. Ik baal want ik wil graag in het groene hoesje. Die zie ik amper meer en dat vind ik jammer. Het was mijn vakantiehoesje. Wanneer ik daar in zit, weet ik […]
Boekie
Op 7 augustus 2022 besloot ik – nadat ik werd aangemoedigd door een Facebookvriendin – om aan een tweede boek te beginnen. Het boek kreeg als werktitel: Spaghetti en Wafels. Gewoon, omdat het leven soms als spaghetti voelt en soms als een wafel. Lekker overzichtelijk en dodelijk saai. Uiteraard kwam er van dat boek helemaal […]