Waarde toevoegen

Tijd = waarde

Wintertijd, tja. De klok compleet gemist. Wel had ik ergens een social media post gelezen en met een meewarige blik gedacht ‘achgos, voor de stumperts die het vergeten’.
Bleek ik zelf dus.

Geen nood. Had ik dus zomaar een uurtje tijd over. Zo waardevol. 

Doordat ik ben gestart met 1-op-1 sessies realiseerde ik me dat het ook weer een beetje tijd werd om mijn eigen waarden weer eens onder de loep te nemen. Klopt wat ik doe eigenlijk wel met wat ik wil en bij wie ik ben? 

Dat kostbare winteruurtje werd een halve middag. Werken met je (kern)waarden vraagt tijd én volle aandacht. 

Ik begon met mooie kreten op een papiertje. Wist je dat je oog van nature de neiging heeft om te kiezen? Dat komt doordat ons brein op mooie woorden valt. 
Schoonheid” bijvoorbeeld. Of “integriteit”. Het bekt zo lekker. 

De kunst is echter, om zo’n waarde bij je te laten binnenkomen. Te laten landen. Om van binnenuit te vóelen wat zo’n waarde met je doet. In je buik, of in je tenen. Ontdekken of je ermee kunt dansen, of dat je er juist misselijk van wordt of verstramt. 

Veul, heul veul 
Ik printte een A-4 tje uit met wel 50 waarden. Eerst kon ik ze sorteren in ordes van belangrijkheid, varierend van “onbelangrijk” tot “heel belangrijk”. Dat deed al iets met mijn hoofd. 

Ik focuste me daarom in eerste instantie op “onbelangrijk”. Dat ging vlot. Termen als status, macht, flexibiliteit, zekerheid, reputatie, verantwoordelijkheid, invloed, passie en competentie waren zo in de prullenbak geschoven. Samen met risico, intelligentie en controle. (Echt!)
Macht, status en zekerheid hadden er nog wel een mening over. 

Bij de schifting tussen “belangrijk” en “heel belangrijk” werden er kleine onderlinge ruzietjes tussen de strookjes  uitgevochten. Want integriteit vind ik niet zomaar belangrijk, maar eigenlijk vind ik hem heel belangrijk. Maar ja, uiteindelijk weet je dat er maar 10 strookjes mogen overblijven op de post “heel belangrijk”.

Terug naar start
Mijn hoofd had het er maar druk mee. Intimiteit, ook zo’n waarde. Het leek me heel belangrijk, maar zou ik er een oorlog voor ontketenen als ik er niet meer naar mocht leven?
Het antwoord was verrassend: NEEN. Het papiertje schoof van links naar rechts. 

Bij de stapel “heel belangrijk” (die nog groeide) begon mijn interne Lettersmid plotseling te fluiten. Die stiekemerd bleek strookjes bij elkaar te scrabbelen. Zo leek het ineens bij elkaar te horen. In feite werd het gewoon ordinair valsspelen: 19 briefjes vertegenwoordigden 5 kernwaarden.  
“Je zeg, zó werkt dat niet hè” sprak ik mezelf streng toe. 
Ik ging terug naar start en kreeg géén 200 euro.

Wat is er al?
Spiritualiteit hoefde niet op een strookje. Dat zit in mij, dat hoef ik niet op te schrijven, vond ik. En met liefde, respect, inlevingsvermogen en warmte is dat ook zo. Zo konden ze eenvoudig en pijnloos verhuizen van “heel belangrijk” naar “belangrijk”.

Maar hoe zat het dan met speelsheid, plezier, lol, avontuur, en onbevangenheid? Waar liet ik die in vredesnaam?

Ik besloot mezelf één creatieve woordspeling cadeau te geven. Creatieve speelsheid werd één waarde. En daarin liggen plezier, lol, avontuur, losheid en onbevangenheid besloten. Toen ik dat hardop uitsprak, voelde het ook zo. Mijn tenen jubelden. De eerste kernwaarde was daarmee gevonden.

Er bleven nog wat strookjes over. Teveel, natuurlijk. Ik besloot mijn hoofd eens uit te zetten en mijn lijf aan het woord te laten, via ankertjes in de vorm van post-it’s op de vloer. 

Wat voor gezicht hoorde er bij authenticiteit? Welke beweging paste erbij of ontstond? En kon authenticiteit in gesprek met openheid en integriteit? Hoe voelden  warmte en empathie zich in relatie tot veiligheid?
Kon ik bewegen zonder authenticiteit?

Er ontstond gerommel en gerammel aan mijn poorten. En ’n lichte aardverschuiving, want vertrouwen (2022) maakte plaats voor veiligheid. 

Ergens schrok ik. Want vertrouwen, lieve mensen, dat is een groot woord. En nu was het weg. Toch? Ik baalde. Hoe dan? Wierp een blik op mijn lijstje.

Er verscheen een glimlach. Dus toch. Veiligheid heeft zich in mijn top-5 lijstje genesteld. Het gaat hand in hand met vertrouwen. En met dat laatste is er veiligheid ontstaan. Ik mag uitgaan van mijn intuitie, want in het afgelopen jaar is vaak – zo niet altijd –  gebleken dat mijn gevoel klopte. Dus ja, veiligheid. 

Mijn kernwaarden top 5 ziet er nu als volgt uit: 

  1. Authenticiteit: Dit is wie ik ben; iemand anders kan en wil ik niet zijn;
  2. Veiligheid richting door vertrouwen 
  3. Aandacht: zien en worden gezien (wat is er al?)
  4. Spiritualiteit verbinding met heel mijn wezen en soms met de wereld
  5. Speelse creativiteit dat is mijn weg, een cadeautje van mijn voormoeders. 

Zeewiertje
Je kunt honderd papiertjes uitknippen, neerleggen en jezelf vragen om te kiezen, of je oog erop laten vallen. Het wordt een ander verhaal wanneer je ook je lichaam uitnodigt om er mee te voelen en te spelen. 

Ik kon bijvoorbeeld geen dansje maken op het woord status. Het woord verbinding alleen gaf me hoofdpijn, maar toen ik het combineerde met spiritualiteit werd ik een levend(ig) zeewiertje. 

Hoe zit het met jouw kernwaarden, lief mens?  Wat beweegt jou? Zin om eens te kijken wat kernwaarden voor jou betekenen? Plan een Onderonsje, om te zien of we een klik hebben. Ik help je graag op weg.

Deze post delen?

Meer blogs

Ont-dekselen

Een tijdje geleden werd ik gevangen in een illustratie van Mariët van de Merwe. Haar illustratie van mij, compleet met lampekap als hoofddeksel raakte en

Lees verder »

Wat is nou eigenlijk écht raar?

Mijn eerste maanden zonder ziekenhuiswerk liggen achter me. Ik zag ernaar uit en tegelijkertijd miste ik mijn bijna dagelijkse fietstochtje ernaartoe. Het park vol treurwilgen,

Lees verder »

Dát kan toch niet?

Stel je voor dat je zou ontdekken dat je al goed bent, zoals je bent. Dat je leven bedoeld is om vrijuit te leven, je

Lees verder »

Wie kan sturen…..

Wanneer jij je verbindt met een waarde, kun je beter sturen in de richting van de JA en blijf je weg van de dingen die je niet meer wilt

Lees verder »