Rollen met die hap
Ik deed een opstelling met geld en ontdekte iets nieuws toen de muntjes ruzie kregen.
Kirgizië
Wanneer je wegdroomt bij suffe formuliertjes en thuiskomt bij je kamerplanten. Welkom bij een reisje door mijn hoofd.
Rooster
In mijn jeugd had ik een schriftje waarin ik mijn weekend vierde. Nou ja er stond precies op welk uur ik wat ging doen. Rolschaatsen bijvoorbeeld. In mijn trainingsbroek en op rubberen laarzen, waar die dingen aan vast zaten. Lekker makkelijk: kon je zo aantrekken. Hup, het asfalt op en Hilbert van der Duim zijn. […]
Woorden
Soms vloeien ze als stroop over je pannenkoek. Andere keren komen ze los met brokjes, die blijven haken in je keel en niet naar buiten willen komen. Zelfgebakken woorden. Die er soms uitfloepen terwijl je er niet naar op zoek was. Tijdens het schrijven ervan stroomt je hart over, wat heerlijk dat je een lamp […]
Te groot
Soms voelt het leven me te groot. Dan schuren er losse eindjes langs de randen van mijn denken. Of ik struikel over de zomen, die te lang zijn afgespeld, mezelf verliezend in tijd en ruimte tegelijk, want wat ís dat eigenlijk? Wat doet het en hoe ziet tijd eruit, van binnen? Radertjes die verglijden, schuiven, […]
Letterlijknemer
Sommige woorden blijven aan je plakken als klittenband. En soms neem je dingen letterlijk op terwijl de ander iets anders bedoelt. Over neuro FM, miscommunicatie en een zwemdiploma dat maar niet lukte.
Boekie
Op 7 augustus 2022 besloot ik – nadat ik werd aangemoedigd door een Facebookvriendin – om aan een tweede boek te beginnen. Het boek kreeg als werktitel: Spaghetti en Wafels. Gewoon, omdat het leven soms als spaghetti voelt en soms als een wafel. Lekker overzichtelijk en dodelijk saai. Uiteraard kwam er van dat boek helemaal […]
Route
Tweeduizendzestien, het jaar waarin er zoveel veranderde en er tegelijkertijd zoveel goeds op mijn pad is terechtgekomen. In februari verhuisde de andere moeder, #MissAlzheimer, naar haar nieuwe plekje in het noorden van Nederland. Haar verhuizing ging niet vrijwillig en verliep niet zonder slag of stoot, het afscheid was vrij plots en overviel me, al wist […]
Verbinding
Zondag 21 juni, 2036. Een beetje zenuwachtig ga ik voor het doorzichtige beeldscherm zitten. Ik bestudeer mijn handen op haakjes en losse velletjes. Mijn vingertoppen, strammig en gerimpeld, controleer ik op restanten vettigheid. Zulks verstoort de communicatie, aldus mijn contactengel. Wat nou als mijn vader niet reageert? En wat als de verbinding wegvalt? Per slot […]
Fin de saison
Nu houd ik van de herfst. In 2014 duidelijk nog niet. Melancholie in optima forma.