Mijn manier van werken
Mand: lullen met je spullen
Mand: lullen met je spullen
Misschien herken je dit: als je fijnbedraad bent, denk je veel en diep na. Je ziet de oplossing van een probleem (of de 3D scène) al gauw voor je en je brein beschikt over een eindeloze hoeveelheid scenario’s. Waardoor jij geen keuze maakt en vastloopt. Dat is geen kwaaie wil: zo werkt je haakjesbrein dat houdt van puzzelen en van mogelijkheden creëren.
Als jij vastloopt in belemmerende gedachten of tegen ene drempel aanloopt dan werkt een vraag-en-antwoord gesprek dus niet. Je brein geeft dan alleen maar nieuwe scenario’s en jij geeft sociaal gewenste antwoorden.
Daarom voer ik geen gesprekken.
Antropomorfisme = het toekennen van menselijke eigenschappen aan niet-menselijke wezens of dingen.
Ik zet je in gesprek met voorwerpen: “Lullen met je spullen.”
Je tas of gymp krijgen een stem als ghostwriter. Ze kennen jou langer dan vandaag en weten hoe jij in het leven staat. Dat geven ze jou met liefde terug, zodat jij het voor je kunt laten werken.
Spullen zijn nooit zomaar: ze kwamen om een bepaalde reden in jouw leven. Ze bieden veiligheid en afstand bij dingen waar (nog) geen taal voor is en ze geven perspectief: óók op je talenten en je blinde vlek. Voorwerpen zijn altijd bloedje eerlijk en doen niet aan spelling of grammatica.
Jouw plant wéét hoe jij zorgt. Je koffiemok kent jouw ochtendritueel en je sneaker weet precies waar je warm voor loopt.
Nu jij nog!
Ik werk vanuit een mix van positieve psychologie, ACT, provocatief coachen, narratief coachen, opstellingswerk, improvisatie, energetisch werk, voice-dialogue en intuïtieve schrijftechnieken.
Mijn vader overleed een week voor ik zeventien werd.
De avond ervoor hadden we ruzie. Over een bord spruiten. Hij overleed in zijn slaap en ik heb geen afscheid van hem genomen. Die spruitenruzie is niet goed gekomen. Het heeft een diepe invloed gehad op mijn route naar volwassenheid. Ruzie en dingen uitspreken werd een beladen thema en anno nu zal ik nooit een ruimte verlaten wanneer er eerst nog iets moet worden uitgesproken. Hoe zwaar ook.
In mijn jeugd bestonden er geen therapeuten of coaches, gespecialiseerd in rouw en verlies. Ik vond mijn eigen manier: ik schreef mijn vader briefjes. Vanuit het perspectief van de grasmaaier, die liet weten dat hij roestig werd omdat hij niet meer werd gebruikt. Ik bereikte mijn vader via de sneeuwklokjes, die hem vertelden hem óók te missen. Deze vorm van derde persoon enkelvoud werd een veilige manier om te dingen te verwoorden die niet veilig of makkelijk waren. Toen ik veertig werd, vond ik de briefjes terug in een oud geldkistje. Het gaf mij perspectief om de nacht waarin mijn vader overleed voor het eerst echt te beschrijven, zonder “in de film te belanden.” Die stukken vind je hier en hier.
In 2023 begreep ik dat het werken met voorwerpen Antropomorfisme heet.
In 1987 waren er geen coaches voor rouw en verlies. Mijn ouders waren van de stille generatie en hadden als kind de oorlog en de hongerwinter doorstaan. Hoe liefdevol ze ook waren, het was ze niet geleerd om met hun gevoelens om te gaan. Na het overlijden van mijn vader ging ik naar school, haalde mijn diploma’s en dat was het.
In de zomer van 1987 vond mijn moeder een speelgoed aap, die ze Amadeus noemde. Hij werd onze talking-stick: dingen die moeilijk te vertellen waren vertolkte hij moeiteloos.
Amadeus bleek enorm speels en ontwikkelde verschillende stemmetjes en persoonlijkheden.
Hij kon bijvoorbeeld kritisch mekkeren maar ons ook liefdevol aanjuichen op momenten als we iets moeilijks deden. Erfrechtkwesties bijvoorbeeld.
Amadeus werd zelfbenoemd expert in rouw en verlies. Dat deed hij gracieus en met overgave. Daarnaast ontwikkelde hij ervaringskundigheid in verslavingszaken.
Binnen Fijnbedraad is hij mijn meewerkend voorwerp en niet-zo-stille vennoot.
Als Deus in het snotje krijgt dat jij om je probleem heen kletst, komt hij tevoorschijn en onderbreekt je ratelende hoofd.
In 2021 ontdekte ik dat de omgang met innerlijke stemmen een naam heeft: Voice Dialogue. Amadeus en ik zijn hierin expert.
Ik bak vast koffie en zet taart