Vrijdag
Soms voel ik me een circusartiest, wanneer ik alle bordjes in mijn leven hoog probeer te houden. Ik ben geen circusartiest dus ik kan dat kunstje helemaal niet. Gelukkig zie ik steeds meer op tijd in, dat hulp geen scheldwoord is en dat een stap terug in sommige gevallen juist een stap vooruit is.
De hel van 2003
Grote witte vlokken dwarrelen sinds een klein uurtje naar beneden. Enerzijds vind ik het mooi, zo’n witte wereld maar praktisch gezien vind ik het vervelend. Eng, ook. Ooit ben ik in een late winter vast komen te zitten in de sneeuw, ergens in de binnenlanden van Alkmaar. Een normaal mens had die dag niet in […]
Tafelen (2)
De eerste tien minuten aan mijn nieuwe tafel bevallen direct goed. Mijn ellebogen raken de tafel nauwelijks, terwijl mijn vingers als een bezetene de toetsen van de laptop beroeren. De ideeën vliegen als verse hutspot rond in mijn hoofd. Ondanks mijn geringe lengte heb ik niet meteen het gevoel dat ik mijn bordje eten voortaan […]
Tafelen (2015)
Soms wordt je verliefd op een ding. Ondanks dat materiële dingen geen liefde kunnen bieden. En dan…..zijn de rapen gaar.
Natijd
Trappers draaien als de zinnen in mijn hoofd Bladgeruis op het ritme van de zuidwester die mij kietelt in de rug Boomgefluister onderbroken door de woorden die kwamen in de avond, zullen blijven in de nacht Feestelijk gesproken aan elkaar geregen letters overgoten met muziek Schrijvers lazen tafels vol gestapelde karakters […]
Houtroost
Eeuwenoude eiken basten gebarsten kroonjuwelen in elkaar verweven Ruisen zachtjes fluisterend aaien mijn gevulde hoofd troosten mijn gewonde ziel Elke zware gedachte uit mijn hoofd verdrijvend, gedragen door een pittige noordwester.
Groenhof
Er is iets veranderd in mijn leven. Ik begrijp het nog niet helemaal: schijnbaar ben ik het leuk gaan vinden. Gefröbel en gepriegel in de achtertuin. Tot mijn knieën baggerend in de modder. Gravend, wroetend. Mopperend. Soms een uitroep latend van schrik, ergernis, of blijdschap. Deze zomer zijn tuin en ik elkaar beter gaan begrijpen. […]
Dag, Frans
Woest gebrul in de voortuin zijn snuit zie ik om de hoek verdwijnen Mijn rode ridder en Parijse straatkunstenaar Een grindpad verder op nieuwe schoenen Dag, mijn lieve Frans
Eventjes
Even is niet altijd snel. Soms duurt eventjes ongewild en onbedoeld wat langer. Eventjes kan irritatie opwekken. Maar dat duurt nooit lang.
Wereldcup
Vanmorgen met mezelf naar het winkelcentrum gefietst, want ik moest een nieuwe. Een nieuwe BH. Ik houd niet van kleding passen want dan moet alles uit. In de herfst meer dan in de zomer. De pashokjes zijn altijd te klein en het licht is genadeloos als het om je lijf gaat. Vooral als je ouder […]