Lichtpunt
“Het nieuwe jaar heb ik toch maar mooi gehaald,” verzuchtte mijn moeder opgelucht op zondagavond 30 december 2012. Voorzichtig vertelde ik haar, dat het nog niet zover was. Dat er nog een nachtje tussen zat. Gierend van het lachen gingen we slapen, op weg naar Oudjaar. Ze ging vroeg naar bed op Oudjaar, om tot […]
Hervormd
Met rode wangen en een grijns van oor tot oor zit ik achter de klaptop geparkeerd. Of ervoor, zo u wilt. Na een periode van somberheid, depressie en verdriet, tot bijna overspanning aan toe, voel ik me weer een klein beetje normaal. Voor zover dat uiteraard mogelijk is. Tweeduizenddertien was een hysterisch jaar. Mijn moeder […]
November
Een jaar geleden wandelden mams en ik door de schoonheid van het najaar. Allebei vonden we, ondanks het grillige verloop van mams’ ziekte, dat we de allermooiste herfst ooit beleefden, al wisten we niet, dat het ook onze laatste gezamenlijke herfst zou zijn. Ik wandelde achter de rolstoel want lopen was voor mijn moeder geen […]
Wederkerig
Met het afbreken van de tussenmuur, zo’n vier weken geleden, raakte ik ontworteld, al had ik het niet direct in de gaten.Gevoelens van verdriet, gecombineerd met een zeurend gevoel in mijn maag, maakten zich meester van mij. Ik kon het niet verklaren. Het zou de rouw wel zijn. Al hoopte ik, dat de scherpe kantjes […]
Teruggevonden
Het verliezen van je innerlijke tijger(in) is waardeloos. Het is feest wanneer je haar weer terugvindt. En zij jou.
Afdruk
Een rouwproces is niet alleen een verdrietig proces, helaas is het ook een financieel proces. Gelukkig wint de ziel het vaak van de portemonnee en zijn dure herinneringen niet nodig.
Brief
Lieve mama, Weet je nog, in februari? Om precies te zijn zaterdagavond 2 februari? Toen je nog half slapend naar me toe wandelde met je rollator, in totale paniek en je me vroeg hoe het verder moest? Met mij? Je was zo geschrokken. Je was in de kerk gaan zitten om te kijken naar je […]