Breuk
Een houten gebouwtje, mijn oude kleuterschool. Het stond destijds op een hoek van de straat waar nu een onoverzichtelijk kruispunt ligt en waarachter een complete woonwijk is gebouwd. Doordat de veengrond zakte werd de toegangstrap jaarlijks met een stoeptegel of wat verhoogd. In het midden van het gebouw was een speelzaal. Misschien was het wel […]
Cornelis
Sinds een week is Cornelis in mijn leven gekomen. Eerst heette hij Cornelia maar dat vond ik te statig voor zo’n cactus. Bovendien leek ze me niet vrouwelijk, met haar vormen. (No offense: ik heb gewoon geen idee of een cactus vrouwelijk of mannelijk is en toevallig had ik in deze een voorkeur voor een […]
Prijs
“Mijn ene grote teen was al geamputeerd,” vertelt de patiënt, terwijl we met bed en al de lift in rijden. “En nu gaat de tweede ook bonken, kloppen en moeilijk doen,” vervolgt hij. “Suikerziekte meneer? Diabetes?” vraagt mijn collega. “Nee,” hoor ik de patiënt zeggen. “Eigen schuld. Teveel gezopen in dit leven. En ik geloof […]
Stuurvrouw
Gisteren vertelde ik ergens online heel stoer dat ik geen last had van moetjes. Als vijftigplusser was ik van mening dat ik toch een ander leven had gekregen, los van schoolpleinen, vergaderingen, boterhamdoosjes en clubjes. Al een tijdje woont er geen kind meer in mijn huis, waardoor mijn beleving van tijd en verplichtingen anders is, […]
Badje
In mijn kleine ondernemerskoninkrijk is weer wat ruis ontstaan. Opnieuw woedt er een stevige interne discussie met in de hoofdrol mijn interne azijnzeiker. “Minder loondienst; méér Fijnbedraad, juffie Wolff,” blaft hij. Mijn hart giechelt: zij is wijzer. Ze kent haar pappenheimers intussen een beetje en laat zich niet meer voor het karretje van het een […]
Op rolletjes
In de verte zie ik de oudere man zitten. Op zijn rollator. “Ik snap de commotie niet zo,” bromt hij. Ik trek mijn schouders op in een onvervalst “ik weet het ook niet” gebaar en vraag aan mijn poli collega waar de rolstoel is. Die had ik moeten meebrengen. “Sorry,” zeg ik. “Dat was aan […]
Penvriendin (2)
Dag lieve 52-jarige, Opnieuw is er een jaar verstreken. 2021 was het jaar waarin vertrouwen het jaarwoord werd en “ruimte” er stilletjes aan bij kroop. Het woord dat je verafschuwde en je tegelijk in stilte tóch een beetje innam. Onbewust en daarmee puur. Die paardencoach sessie rond je verjaardag in 2019, gaf het startsein. Je […]
Een nacht in maart, 1987 (2)
Het woord condoleren komt niet bij me binnen. Ik vang iets anders op en het klinkt als feliciteren. “Vertelt u het haar, of zullen wij?” vraagt de andere agent. “Laat mij maar”, antwoordt mijn moeder. Nog voor ze kan beginnen onderbreek ik haar. Boos schreeuw ik dat het klaar is met het gezeur, er moeten […]
Een nacht in maart, 1987 (1)
Een bord spruitjes. Meer was het niet. Ik moest ze niet toen ik zestien was. Destijds vond ik alles en iedereen stom. Vooral mijn ouders. Wat ze deden en wat ze niet deden. Thuis was alles gek en het kon me niet schelen. Al bijna een jaar had ik mijn eerste vriendje. Nieuwsgierigheid werd afgewisseld […]
Vertrouwen
Opnieuw dwaal ik met mijn harige dochters van dertien over het groen langs de Ring A10. Het voelt anders dan afgelopen zondag. Ik voel me rustig. Sereen. Ik voel me gedragen. Als een kind waarvan is en wordt gehouden. Ik voel me zelfs zeker. Boven alles voel ik me (be) vrij(d). Vandaag ben ik systemisch […]