1. Ik las vóór ik kon fietsen.
2. Vóór ik een bril kreeg, dacht ik dat Brinta bij ons op het erf groeide. (Het was grind).
3. Ik ontmoette mijn schoonmoeder toen ik vijf jaar was.
Er zijn verschillende manieren om iets over jezelf te vertellen zonder dat je meteen in je hemd staat. Bovenstaande feitjes bijvoorbeeld, zijn allemaal waar. Net zoals ik van Nutella met kaas houd en van krentenbollen met salami.
Wat dit met mijn werk te maken heeft?
Alles, want ik speel. Met het leven, met mogelijkheden en dus ook met smaken. En zo kwam die kaas op de Nutella en de salami op de krenten. Zout met zoet. Experimenteren past bij mij.
Zo ging het ook met Schrijf je Bedrijf: dat begon als grapje. Omdat mijn paarse vulpen van alles had geroepen over mijn bedrijfsvoering. Gelukkig maar want wat bleek: je kunt dus ook bedrijfsmatig of “professioneel” met je spullen lullen.
Uiteindelijk hebben mijn huis, tuin en ik deze zomer twintig vrouwen ontvangen, die via hun werktas, telefoon, zakelijke pinpas en agenda informatie over zichzelf én hun bedrijf boven water toverden. Inclusief wensen en verlangens waarvan ze het bestaan nog niet kenden. Sommige onderneemsters namen complimenten in ontvangst van hun bedrijf: ze waren er toch maar mooi.
In die sessies kwam nog iets naar boven.
Bijna elke onderneemster liep tegen de drempel aan om iets van zichzelf op de socials of blogs te laten zien. Moest dat, was het interessant en vertel je niet teveel? Linkedin of blog, daar moet het toch om je product of dienst gaan en niet over jezelf?
Mis!
Wanneer jij kanariebreukbandjes verkoopt: gefeliciteerd, dan moet het daarover gaan. Hoe ze gehaakt, gebreid of geproduceerd worden, waar en door wie. En natuurlijk vertel je wat ze kosten, geef je een staffelkorting en je legt uit waar en hoe je ze bestelt. Olé!
Maar als jij een dienst levert waarbij JIJ de belichaming bent van de ervaring die jouw klant daaruit beleeft, willen mensen JOU graag leren kennen.
Dat je coacht, sieraden smeedt of schildercursussen geeft of mensen begeleidt, komt op de tweede plaats want mensen komen voor JOU.
En dus willen ze weten wie JIJ bent en wat JOU drijft.
Authentiek + eigen = Kaap Valse Hoop
Anno 2026 zijn de termen authentiek en eigenheid gekaapt door De Irritantjes. Dat is een groep onderneemsters die zich presenteren zich als zorgzame en liefdevolle coach, terwijl ze eigenlijk iets verkopen.
Slechts in één maat: one size fits all. En altijd beperkt beschikbaar.
Het ene na het dramatische verhaal van zichzelf én hun leerlingen verschijnt in je tijdlijn. Met een standaard format en getemplatificeerd, zodat je social feed is veranderd in een set herhalingen van Medisch Centrum West.
Feed = voeding
Kennis of informatie die op de socials wordt gedeeld was van origine een middel om je te voeden. Iets leren, je nieuwsgierheidsspier trainen, verbinden en in gesprek gaan. Steeds meer mensen mekkeren over bereik én over de kwaliteit van wat er gedeeld wordt. Dertien in een dozijn en meestal sta je met lege handen.
Voeding is een basisbehoefte. Weet dat als je jouw voeding niet meer lekker of voedzaam vindt, je dieet mag aanpassen. Kieper mensen die je niets zeggen of niets leuks te melden hebben, er gerust uit, ook al ben je al een tijdje verbonden. Soms verandert je interesse: voortschrijdend inzicht. Zwaai mensen die alleen maar negativiteit in je tijdlijn brengen, virtueel uit. Met liefde.
Geldt ook voor mij: mocht je dit blog – ietwat goeristisch – niet trekken: scroll door. Bouw je eigen internetfeestje: het is JOUW ruimte. Laat hem niet kapen of vervuilen met andermans geleuter.
Wees de verandering die je wilt zien.
Dus: wil je leukere en persoonlijke berichten lezen?
Schrijf ze zelf. Schrijf de sterren uit de lucht over dingen waar je blij van wordt en waar je hart van in de fik vliegt. Dat is aanstekelijk en onweerstaanbaar.
Terug naar mijn schoonmoeder. (Via Maastricht)
Die ontmoette ik dus al vroeg: op mijn vijfde. Ze was namelijk de directrice van de majorettes en in 1975 deed ze me een belofte: na de grote schoolvakantie mocht ik uniformpjes en laarsjes passen. Hoeiii!
Dat feestje ging niet door want na de schoolvakantie vertelde de directrice van de majorettes mijn moeder dat ik nog te klein en te speels was. Ik kan nóg voelen dat ik me op de hakken van mijn schoen omdraaide en de deur uitliep. Ik vertrok en nam me voor: daar ging ik nooit meer heen.
Tien jaar later werd ik meegevraagd door majorettevriendinnetjes: wilde ik het groepje completeren in een dansje? Tuurlijk. Hopla, daar ging ik. En wie was er nog steeds de baas?
Dezelfde mevrouw.
En ze wist nog precies wie ik was.
Ze had geen trek in weglopers.
Een jaar later kreeg ik verkering met haar jongste zoon. Toen ik lid werd van de drumband en we samen (t)rommelden. Andere schoondochters verlieten het nest: ik ben de enige die is gebleven.
Schrijven over jezelf hoeft dus niet groots of meeslepend te zijn: het mag gaan over je slippers, je liefde voor zeepaardjes en zelfs over je schoonmoeder dus. Kleine verhaaltjes laten zien wie je bent en hoe jij tot keuzes komt.
Zonder dat je je helemaal bloot hoeft te geven.
Of je in een majorettejurkje hoeft te wurmen.
Zou je meer van jezelf willen laten zien zonder in je hemd te staan? Ik leer je heel graag hoe.
