Rust

De zon schijnt uitbundig deze  dinsdagmiddag. Een zachte lentewind waait zachtjes door mijn hoofd, gedachten rondzaaiend.
Sinds vanmorgen heeft de hemel er een bewoner bijgekregen want mijn schoonmoeder,  onze miss Alzheimer,  is  voorgoed verhuisd.
In liefde losgelaten en hopelijk -er is namelijk nog nooit iemand komen vertellen hoe de ontvangst in het hiernamaals is geregeld- liefdevol opgevangen door een ieder die haar eerder voorging naar de andere kant van het leven.
Mogelijk is ze al bij haar Willem aangekomen. Zeer waarschijnlijk heeft hij het glaasje rode wijn klaarstaan. Plus wat verse kruiswoordpuzzels, die erop wachten om door mijn schoonmoeders pré Alzheimerse scherpe brein te worden opgelost.
De zon schijnt uitbundig door, deze zachte dinsdagmiddag lijkt te weten dat het goed is, zo.
Miss Alzheimer heeft rust.