Wat ik van een voorwerp leerde

Doe eens niet zo gek” tettert Annie. Het zure stemmetje in mijn hoofd, dat soms opkomt. Ze heeft vaak kritiek en met name als ik aan iets nieuws begin.

Ik bevind me in Alkmaar, met fotografe Esther Bekker en drie andere leuke vrouwelijke ondernemers. We kuieren wat en Esther brengt ons in beeld. En toen kwam Annie dus voorbij.

“Doe gewóón”

Dan kom je ook eens leuk op de foto,” beet ze me toe. Venijnig kreng.

Het eerste deel van de fotowandeling lig ik met mezelf overhoop. Zit op een bankje en het liefst houd ik een groot kussen voor mijn hoofd. Dit voelt als poseren. Ongemakkelijk: tot ik ergens bij een tafeltje beland, met leuke vaasjes. En een peperplantje. Mijn hart veert op. 

“Hola, guapa, het mag wel pittiger.”

Onze Alkmaarse Jóse Jalapeno. Natúúrlijk. Ik pak een vaasje en druk dat pepertje weg. Muil houden, optieften. Klik-klak, hoor ik. O jee, dat worden dus blijkbaar foto’s.

Zien wat ik niet zag: ik opende

In het steegje achter de vaasjes lag een deurklopper in de vorm van een elegant dameslaarsje. Er verscheen een grijns op mijn gezicht, want ik kreeg er beeld bij. Geen damesbeen maar een oude nukkige soldaat met een grote witte snor en een gedeukte helm. Narrig schopte hij met zijn laars tegen de deur, met een woeste brul om koffie.

Zo werkt dat in mijn hoofd

Elk voorwerp z’n verhaal en dat wordt tot een complete 3D film gemonteerd in mijn hoofd. Waar van alles naar binnen hupst, feest viert en langs mijn frontaalkwab walst. Even later gris ik een zwarte gieter van een tafeltje en houd dat bij mijn oor.

Zo sijpelt het verhaal naar buiten. Zo werkt het ook echt.

Even later kwamen er twee gedachten op.

  • “Is die voorwerpenkul niet een beetje flauw en uitgekauwd?”
  • “Hier kun je je geld toch niet mee verdienen?”

Wel dus

Want inmiddels doe ik dat al vier jaar. Maar soms waait er nog een overtuiging door mijn hoofd, dat werken met voorwerpen niet echt is. Zoiets kan niet. Het is complete onzin want het kan wel. Maar soms voelt mijn werk als spelen. En het verkopen van ‘spelen’ voelt soms een beetje ongemakkelijk. Tegelij is spelen anno 2026 een vak en ik ben er knettergoed in. Spelen is me zoveel waard, dat ik er mijn vaste baan voor opgaf. Dus is het oké om er geld mee te verdienen?

Hell yess!

Ik schreef dit blog in september 2023. Ik werkte het bij in januari 2026.

Meer lezen?

In mijn EigenWijze mail vind je elke maandagmorgen een portie eigen zinnigheid en bemoediging. Geen funnelfuik: gewoon fijn leeswerk.

Geef een reactie

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Gerelateerde blogs

Nooit tegen de stroom in

Eigenlijk doe ik maar weinig tegen mijn gevoel in. In dit blog lees je wat er gebeurde toen ik toch iets tégen mijn gevoel in deed. Het had meer invloed dan ik dacht.

Lees verder »