(en wat barefoot lopen daarmee te maken heeft)
We vragen ons te vaak af wat we willen bereiken, of wat we willen doen. Terwijl we onszelf een wezenlijk belangrijker vraag mogen stellen: wie willen we zijn?
Het antwoord daarop is niet eenduidig want wie je bent, kan per dag – per moment – verschillen. Wie je bent is geen vaststaand gegeven maar hangt af van waar je bent, met wie je bent en wat er om je heen gebeurt.
Zelf merk ik dat ik bijvoorbeeld in het bos een ander mens ben dan in de stad. Niet omdat ik me aanpas of ergens op anticipeer, maar omdat ik reageer op wat er is. Op wat zich aandient of laat zien. In de energie, die er is of ontbreekt. Of in de hoeveelheid mensen of dieren in de omgeving. Maar ook in de mate waarop ik zelf word gezien, gespiegeld, ervaren of wordt uitgenodigd.
Toevalsbevinding
Sinds kort loop ik op barefoot schoenen. Dat zijn schoenen die je het gevoel laten ervaren of je op blote voeten loopt, beschermd met een laagje zodat je niet in glas of scherpe dingen trapt. Het bleek een openbaring. Ik ontdek dat er veel meer verschil zit dan ik dacht, tussen lopen over asfalt, gras of aarde. Met dikke zolen was me dat verschil niet opgevallen. Er zat altijd een laagje tussen. Niet in het minst doordat ik sinds 2023 schoenen draag met een foamlaag én een speciale inlegzool, ten faveure van mijn rammelende rugwervels.
Tijdens een wandeling onderzocht ik verschillen in ondergrond. Gras, aarde, asfalt. Ineens stapte ik op een bultje, dat ik voelde. Nou ja zeg! Het bleek een onverwachte her-innering dat ook iets kleins verschil maakt en er wezenlijk toe doet. Onder mijn gympen zou ik het nooit hebben gevoeld en bovendien zou het kapot zijn gegaan. Nu bleef het eikeltje intact en ik bleef dat ook. We waren er allebei, in dat moment.
Ervaringsleren
Barefoot lopen is geen antwoord op de vraag van wie ik ben of wil zijn. Het is een experiment in ervaringsgericht leren en tegelijk is het een spiegel. Via experimenten stuit ik op toevalsbevindingen en bijvangsten in mijn gevoelsleven. Daarmee brengt barefoot lopen me dichterbij wie ik wil zijn: een gevoelsmens. Die leeft in het nu en daar graag bij wil blijven. Met elke ervaring, gevoel of emotie of verschil daartussen, die zich in dat moment aandient of laat zien.
Een kleine uitnodiging
Misschien heb jij ook wel eens zo’n moment gehad waarop iets kleins ineens groot bleek. Een blik, een woord, een toevallige ontmoeting. Een soort eikeltje onder je voet.
Welke kleine hobbel, “aanvaring” of toevalligheidje in een aanraking maakte jou onlangs weer even bewust van wie je bent?
