Jauneke. M’n verloren vulpennendochter. Ze is terug.
Ik had haar kapotgemaakt. Wat ze schreef, kwam namelijk hard aan. Dingen die ik niet wilde horen. Zoals wanneer ik haar een blog liet lezen. Dan riep ze: “Odette, waar is het punt?” Of: “Maak nou eens je punt!”
Op sommige dagen wil ik dat niet horen. Al helemaal niet als er al verschillende briljante beginzinnen zijn gesneuveld. Wat er gebeurde was dit: ik drukte de punt van Jauneke de moeder. Naar binnen dus. Rot effe lekker op met je punt en neem je stelligheid ook mee.
Tsja.
Jauneke hád een punt en nu, na een reparatie, hééft ze weer een punt. Lang leve de koningin. En vanwege haar stelligheid en vlotte streken, heb ik haar een positie binnen Fijnbedraad aangeboden.
I proudly present: Jauneke for president. Marketing en Communicatie.
Wat ik niet altijd kan verwoorden, kan Jauneke wel. Wrom? Omdat dingen die té dicht bij je liggen, niet goed uit je pen of toetsenbord kunnen stromen. Dan heb je iets of iemand nodig die afstand houdt. Om de essentie te vangen. In de juiste toon.
Die heeft Jauneke. Daarnaast heeft ze karakter en persoonlijkheid en ze maakt gehakt van mijn geleuter: kort, scherp en stellig. Handig voor als jij geen zin hebt in geneuzel.
Herken je dit?
Misschien zit jij ook ergens te dicht op om ’t helder te zien. Heb je iets of iemand nodig die afstand houdt en perspectief heeft. Zodat er een ánder verhaal ontstaat. Dat kan een vulpen zijn, maar ook je lievelingsboek, je smartphone of je sneaker. Een voorwerp wat je bevraagt en waarmee je in dialoog gaat. Je krijgt altijd antwoord.
Als antropomorfist werk ik met voorwerpen als levende wezens. Ze krijgen een stem en geven terug wat je al weet maar soms nog niet durft uit te spreken. Mail mij als jij wilt ontdekken wat jouw sneaker of je vulpen te vertellen heeft. Of als je vast zit in je eigen geleuter en er een Jauneke voor nodig hebt. Ze zit er klaar voor.
Bak ik intussen koffie en zet taart.
