Proper (schrijfveer)

Er is iets veranderd in mijn bovenkamer. Goed nieuws want meer ruimte in de schrijfruimte. Minder goed nieuws voor het huis; geen tijd voor huishoudelijke zaken anders dan echte noodzakelijkheden.
Terwijl ik de trap opklim om een wasje te verzorgen voor de andere moeder, zie ik zwarte draden bungelen. Nog net kan ik een gil inslikken. Langs de muren zie ik ragfijne draadjes wapperen. Een bundeltje haren van de dames van Tuttenhove verliest zich neerwaarts van de trap. Een diepe zucht ontsnapt zich een weg in de ruimte.
Toch geeft de aanwezigheid van stof en ander pluis geen enkele vorm van alarm, intentie tot of andere aandrang om in beweging te komen, de stofzuiger ter hand te nemen. Morgen is de drukste dag van de week geworden. Na wat doordeweekse omzwervingen ben ik in de schemerte beland, half vijf, zaterdagmiddag. Niemand ziet nog stofwolken of andere narigheid. Thuiswerken in de avond op huishoudelijk gebied betekent verspilling van kostbare schrijftijd.
Met enkele bewegingen heb ik de klaptop uit haar donkere plekje uit de kast bevrijd, plaats haar op tafel en druk op de startknop. In de tijd dat ze nodig heeft om op te starten zet ik de antieke radio aan. Na enkele ogenblikken vult de ruimte zich met zachte concerttonen van de zaterdagmiddagradio, Hilversum vier, begeleid door zacht licht, dat zich door de gaatjes van het radiofront verspreidt.
Ik log in en de mist in mijn hoofd lost op. In tegenstelling tot de stofdraden in mijn huis, is mijn geest glashelder. Proper.