(en jij zometeen óók)
Ik trek mijn zakelijke pinpas uit zijn hoesje. Twijfelend: deze opleiding knipoogt al maanden. Een fijne verdieping, precies in lijn met mijn werk en mijn talenten. Verlangend kijk ik naar de betaalpagina. Ergens klinkt een stemmetje met de vraag of dit wel het goede moment is. Kan dit? Moet ik niet even wachten op wat financiële armslag?
‘Niet weer, hè,’ bromt mijn pinpas.
Ja maar
‘Jij met je ja-maars,’ zegt mijn pinpas narrig. ‘Investeren is legaal en het mag. Ik ben er toch niet alleen voor het bonnetjesfestival van de Belastingdienst?’ De pinpas knipoogt olijk.
‘Ik ben geen spaarpot maar een doorgeefluik. Ik ben er voor jouw groei, je werkplezier en voor nieuwe inzichten. Jij geeft dat óók weer door. Aan je klanten, je gezin, je geliefden. Dus jezelf ontwikkelen is geen geld weggooien: het is een investering.”
De fiscus is oké
‘Maar het is zó veel geld,’ mompel ik zachtjes. ‘Ja, en het is óók aftrekbaar,’ juicht de pinpas. ‘Is dat niet fantastisch? Net zoals de aanschaf van je bureaustoel dat óók is. Het verschil is dat die stoel niet veel aan je bedrijf verandert en jij wel. Jij bent het hart van je bedrijf. Dus mag je ook goed voor jezelf zorgen.’
Ik houd even mijn mond: daar kan ik even niets tegenin brengen. Die pinpas heeft gelijk en dat weet hij. Schatteverredarrie.
‘Het gekke is dat je mij er wel bij betrekt wanneer je vastloopt.’ zegt de pinpas, terwijl hij zuinig kijkt. ‘Dan ineens blijk ik nodig. Nou moe?’
Liever investeren dan herstellen
‘Weet je nog’ fluistert de pinpas , ’toen je eraf lag en alles je teveel was?’
Ik voel het weer, nu ik erover nadenk. Hoe ik nergens zin in had, lusteloos op de bank lag. Er was weinig meer te investeren. Er was alleen ruimte om te herstellen. En dat bleek duurder uit te vallen: in geld én in tijd. Om over levenslust niet te spreken. Ik voel de bonnetjes van de therapieën nog bijna in mijn zak zitten. Herkennen is soms pijnlijk eenvoudig.
‘Maar mijn gezin dan?’ probeer ik. ‘De boodschappen, de waterschappen, energie…….’
‘Het gaat óveral beter, als jij floreert,’ zegt mijn pinpas met een uitgestreken smoel. ‘Sterker nog: jij bent een lichtje en een cadeautje voor de ander, als jij lekker in je vel zit. Iets voor jezelf doen betekent óók iets voor je klanten doen, voor je bedrijf en voor je gezin. Ruimte is geen luxe: het is brandstof.’
Ik kijk mijn pasje aan en houdt hem tegelijk tegen de betaalautomaat. Terwijl er een luidt “bliep-bliep” klinkt, voel ik dat er iets in beweging is gekomen. In mijn buik nestelt zich een juich.
Zinspiratie
Stel je voor dat jouw (zakelijke) pinpas het woord krijgt. En ja, dat kan ie, de mijne kan ook praten: lees maar. Wat zou jouw pinpas antwoorden op de vraag over dat ene aanbod, die scholing, je opleidingswens, de coaching die je al maanden wilt volgen en dat je maar voor je uit blijft schuiven? Schrijf een dialoog met je pinpas. Geef de pen van je pinpas een andere kleur inkt, zo wordt duidelijk wat er werkelijk speelt.
Misschien ontvang je wel een brief van je zakelijke rekening, of een mail. Het is per slot van rekening 2025. Dingen gaan elektronisch.
Vraag-van-Aag
Je kunt jezelf bij elke uitgave het volgende voorleggen:
- Wat betekent deze investering voor mij persoonlijk?
- Wat levert het me op?
Krijg je héél andere antwoorden van. Vind je het lastig om te investeren in jezelf, schuurt er nog iets?Neem contact met me op, dan poetsen we dat schuurtje even op. Vrijblijvend: jij en ik moeten niks en we zitten nergens aan vast.
