Ken je Toos? Ze woont in een vergeten hoekje van je hoofd. Toos is briljant in de eenvoud: ze kan kunstjes die je niet voor mogelijk houdt. Moeiteloos: met twee vingers in haar neus. Het mooie is: ze heeft er plezier in. Wanneer ze dat kunstje doet gaat er een lichtje aan en gaan haar ogen stralen. Het fijne is: ze krijgt er energie van. Toos kan haar kunstje uren (dagen) volhouden en ze krijgt er geen genoeg van. Het bijzondere? Ze helpt er mensen mee die precies dat kunstje niet kunnen. En ook niet willen. Daarom vragen ze het Toos.
Moeiteloos = waardeloos
Het probleem van Toos is dat ze haar eigen goud niet herkent want er ligt een laagje op. Van moeite en waarde. Want wat Toos kan is voor haar zó gemakkelijk, dat het voor haar bijna iets beschamends is. Daar kan je toch geen geld voor vragen? Dat is toch de boel bedriegen?
Waar Toos aan voorbijgaat is dat niet iedereen hetzelfde kan. En dat mensen geld willen betalen voor kunstjes die ze zelf niet kunnen. Niet omdat ze het willen léren: omdat ze het opgelost willen hebben. En ze er plezier aan beleven om het Toos te vragen: die schat wordt er zo blij van. En mensen doen Toos gráág een plezier.
Mijn Toos
Ik verdien geld door te lullen met spullen.
Belachelijker dan dát wordt het natuurlijk niet. En toch werkt het. Mensen betalen mij om met hun spullen in gesprek te gaan. Vanuit voorwerpen krijgen ze informatie en antwoorden over zichzelf die ze anders nooit hadden gevonden.
Daar complimenten over ontvangen? Of mooie reviews? Daar werd ik in het begin ongemakkelijk van. Geld verdienen met fantasie en voorstellingsvermogen voelde lang als de boel besodemieteren.
Iets met ontvangen
Wanneer iets gemakkelijk voor je gaat, ben je al gauw geneigd een compliment erover weg te wimpelen. “Stelt niets voor” of “Dat kan toch iedereen?” Daarmee verklein je jouw kwaliteit of vaardigheid tot een trucje, iets simpels, of zelfs tot iets belachelijks.
Er zijn mensen die een compleet driegangenmenu koken op basis van restjes. Anderen zetten in een half uurtje een compleeet administratiesysteem of CRM op. In een mum. .
Wat voor jou gemakkelijk lijkt, is goud voor de ander.
Lullen met je spullen lijkt simpel en het is goud voor mijn klanten. Het geeft ze zicht op hun blinde vlek en ze ontdekken dat ze dingen vaak wél heel goed kunnen, terwijl ze dachten van niet. Spullen onthullen ook vaak een gemakkie van mijn klanten. Het “ietsje” wat ze heel goed kunnen en vaak ook heel graag doen.
Verborgen goud
Als kind werd ik met mijn expressieve mimiek en haakjesbrein vaak niet begrepen. Mijn verhaal werd niet gehoord, doordat mijn brein met verkenningstroepen werkt en dus te snel gaat voor de meeste mensen. Mijn fantasie werd als belachelijk bestempeld. Dat kon allemaal niet. Mijn opstellen waren te breedsprakig. Oubollig. Raar.
Anno 2026 zijn fantasie en verbeelding de pijlers van mijn bedrijf. Want met dat haakjesbrein, die fantasie en dat voorstellingsvermogen blijk ik de vuurtjes van andere mensen te kunnen ontsteken. Zodat het zaakje weer fikt en vlamt en ze weer gaan doen waar hun hart van gaat zingen. Fantasie en verbeelding leiden heel vaak tot het opsporen van een zekere Toos Moeiteloos.
Toos, dus
Jouw Toos Moeiteloos is de plek waar je goud en je gemakkie samenkomen met pure gein. Iets wat je moeiteloos afgaat, waar je plezier aan beleeft en en waar je hart van gaat zingen. Waar je in opgaat.
Ja, daar mag je geld voor ontvangen.
De wereld heeft behoefte aan jouw Toos. Daar ga jij van glimmen en de wereld ook.
Vraag-van-Aag
Wat is jouw Toos Moeiteloos? Dat wat je makkelijk afgaat en waar je stiekem een beetje ongemakkelijk van wordt als mensen je ervoor willen betalen?
