Op 23 februari 2009 zette ze zich kordaat aan mijn voeten. Keek omhoog. Natuurlijk pakte ik haar op.
“Da’s gek,” zei de mevrouw waar ik was. Dat doet Junior normaal nooit.”
Junior van toen 6 weken werd omgedoopt tot Bibi. Onze Lars, een Volvo 940 bracht haar samen met hondenzusje Bo, vader Jelle en mensenbroertje Bart naar huis.
Van meet af aan had Bibi haar eigen zinnigheid. Sommige mensen moest ze op slag niet. Dat kwam ook niet meer goed. Ze beet of gromde nooit maar dook dan onder het theekastje. Voor sommige andere mensen had ze ogenblikkelijk een zwak, met een absolute voorkeur voor vrouwen. Er waren slechts een handjevol (5 dus) mannen die haar mochten aaien, aanhalen of roepen.
Koningin
Bibi was de onbetwiste koningin van onze driezitter. Ze kon er op honderden manieren uitgebreid liggen snurken als een bootwerker met een diesel aggregaat. Meestal op haar rug, schaamteloos, met alle kroonjuwelen in het openbaar.
In de zomer van 2023 moest de prinses ineens haar zusje Bo missen. Haar rots-in-de-branding. Of was het al die tijd al andersom geweest? Waar Bibi overal en altijd als eeuwige nummer twee was binnengewandeld, ontvouwde zich een nieuwe versie van de prinses.
Versie 3.0
Van Bibi die dus wél van wandelen hield en zelfs meer dan uitstekend met andere honden overweg bleek te kunnen. Die ogenblikkelijk terugkeerde naar haar innerlijke pup als ze waar-dan-ook de zee ontdekte. Of zand.
Ze werd verbaasd nagekeken, toen ze met haar ruim veertien jaar fit en kwiek de Bretonse kliffen beklom. De overgebleven prinses die ineens een duidelijke voorkeur had voor het leegmaken van pannen en bordjes. Die óók de plastic toetjesbakjes wilde uitlikken. Met een hoop geduld want plastic verpakkingen zijn eng: die kraken.
Onze prinses, die ineens hoogbejaard werd. Die van links naar rechts op de bank verhuisde, zonder er nog van te genieten. Biebs die alleen nog op haar buik lag, met vreemd gebogen pootjes. Die niet meer dronk en nauwelijks at. Nog wel in het fietskratje wilde, maar na de wandeling niet goed leek te herstellen.
Soms is de koek op. Dus hebben wij Bibi op 13 mei helaas moeten laten gaan.
Wijsheden van Bibi
In de maanden nadat ik thuis kwam na het opzeggen van mijn baan in het ziekenhuis, is mijn tijd met Bibi heel waardevol geweest. De prinses leerde me belangrijke lessen.
- – Als het niet klopt: wegwezen. Geen energie verspillen aan iets wat niet goed voelt.
- – Onbevangenheid is de moeder van creativiteit. En proberen is ook een vak.
- – Het leven is het leukst in het hier en nu. Piekeren over toen of later is nutteloos.
- – Tijd schrijf je zó: kwalitijd. Waar wil je neus naartoe?
- – Je hoeft alleen de dingen te doen waar je neus van gaat krullen. Waarom iets doen wat je niet wilt?
- – Je mag schaamteloos en onbelemmerd genieten van alles wat je doet. Ook als dat ‘niksen’ is. Juist als het niksen is.
Dág lieve Biebster. Je hebt niet alleen mij geïnspireerd, anderen ook. Dank je wel dat je heel expliciet mijn hondje wilde zijn.
