Je hoeft het niet te weten

Je zit aan je keukentafel met een leeg scherm voor je neus. De cursor knippert. Het plan: je ideale klant omschrijven en je marketingstrategie uitstippelen. Je aanbod verpakken: kant en klaar, in heldere woorden die meteen duidelijk maken wat je doet en voor wie. Olé!

Wanneer je begint te typen, doen je vingers een eigen tango. Je tekst voelt als droge pindakaas. Hoe leg je uit wat je doet als je dat zelf nog niet precies weet omdat je dat nog volop aan het ontdekken bent? Hoe formuleer je een missie als ie ontstaat terwijl je werkt?

Marketingmeeuwen roepen dat je pas mag beginnen als je het precies weet en kunt uitleggen aan een kleuter. Maar wat als dat niet waar is?

Er bestaat een hardnekkige overtuiging over ondernemerschap: je mag pas starten als je het hele plaatje helder hebt. Je móet weten wat het wordt, je moet weten wie het nodig heeft en hoe je jouw product of dienst gaat vermarkten. Maar wat als je gaandeweg pas ontdekt waar het precies over gaat?

Op 21 december 2021 stapte ik op mijn tovergympen op de pont en voer naar de Kamer van Koophandel. Mijn eerste product heette Rammelen of rijmelen. Een feestdagen workshop voor mensen die niet goed konden rijmen. De grap: in de workshop werd nooit gerijmd. We schreven wél vanuit de keukenkastjes: zo werd olijfolie “Oh-la-lijf”. De ideale lotion voor een droge huid.

Rammelen of rijmelen werd de basis van mijn aanbod: “Schrijf jezelf”.

Het prutsproces

Waarom zou je géén ruimte houden voor wat er tussendoor komt, zoals het leven zelf? Je mag een richting kiezen en je mag óók andere deuren of ramen openhouden. Je mág beginnen zonder te weten waar je uitkomt. Precies op het randje van de snijvlakken tussen proberen, weten en doen ontstaat de magie.

Niet omdat je het al wist maar omdat je bereid was om te luisteren naar wat zich onderweg liet zien.

Het vraagt moed om iets open te laten. Het vraagt lef om open te staan om bij jezelf te blijven met de vraag: klopt dit nog met hoe ik dit wil doen? Is dit de manier waarop ik geld wil verdienen of wil helpen? Voegt dit iets toe aan mijn welbevinden of dat van mijn klant?

We kunnen liefdevol naar kleuters kijken, die rommelen in het zand. Lekker aanprutsen en klooien en ontdekken dat zand en water samen een kasteel kunnen worden. Of taart. Soms is zand zelfs een geheime poort naar zeewezens. Magisch!

Als volwassene slaan we dat hele prutsproces over. En daardoor missen we de verwondering en de euforie. Die intense innerlijke blijdschap die we kunnen voelen wanneer we tot in onze haarvaten aanvoelen dat er iets groots voor de deur staat, terwijl we prutsen en geen idee hebben wat het precies wordt.

Prutsen en durven loslaten is een radicaal andere manier van ondernemen. Het vraagt je niet om “in je klant” te duiken maar om bewust te blijven van de signalen of het voor jou klopt wat je doet.

Het betekent dat je in het snotje moet houden waar je ZELF van wakker ligt want op de lange termijn is dat belangrijker dan weten waar je klant van wakker ligt. Aan een uitgeputte ondernemer die uitgeblust de slaap uit de ogen wrijft, heeft niemand iets.

Van moeten naar moed

Het vraagt moed om je ondernemerschap open te laten. Om het te durven laten ontstaan in het moment. Om een gesprek aan te gaan zonder script, om een aanbod te delen dat nog niet tot op de komma is uitgedacht. Juist daarin ontstaat verbinding. Omdat de ander ruimte voelt, waar jij die open laat.

Ondernemen vanuit je eigen, intrinsieke drijfveren, vraagt iets anders van je. Geen controle, maar afstemming. Jezelf waar-nemen terwijl je óók verbonden blijft met de ander.

Intrinsiek ondernemen vraagt je om los te laten wat logisch lijkt om te voelen wat klopt. Dat geeft ruimte om los te laten wat schuurt en niet meer past. Intrinsiek ondernemen nodigt je uit om mild te blijven naar jezelf waarin je mag stil staan, om te voelen of het nog klopt. Intrinsiek ondernemen gaat over blij worden van je eigen werk en als dat niet meer zo voelt, dat je van koers mag veranderen, zonder daar het etiket van “mislukking” op te plakken.

Voelt ondernemen als droge pindakaas? Plan hier je kennismaking. Mijn halve jeugd stond ik op mijn kop of hing ik ondersteboven in een boom. Ik kijk anders en ik pruts al mijn hele leven. Het gaf me een goedlopend bedrijf.