Prutje

Bij sommige berichten denk ik: proef nou eerst effe sellef je havermoutprutje, voor je ‘m ongekookt op ‘t bord van de ander kwakt.

Wat jij serveert als een knapperig oergranenkoekje, glibbert bij de ander naar binnen als lauwe Brinta.

En die lust niemand. Weet je wat het is met doe-dit-krijg-datjes? Het komt altijd uit je eigen stalletje. Wat voor jou werkt, kan voor iemand anders rigoureus fout uitpakken. Ook als het evidence based is, wetenschappelijk bewezen of omdat de dalai lama het heeft gezegd.

Zachte verwarring

Er zijn schrijvers (en dus óók ondernemers) die liever opereren vanuit een soort zachte verwarring. Een Antje Binnenkantje, die niet lekker gaat op pakjes kant-en-klaar saus, maar daar liever iets anders doorheen mikken. Met liefde. Hoe wordt of smaakt het dan?

Ondernemers met een Antje Binnenkantje hebben geen gebrek aan kennis of kunde maar zoeken naar taal en vorm om die te laten zien, zonder dat meteen in beton te willen gieten. Omdat vastigheid niet voor ze werkt.
Dat is spannend want zo’n vorm met eigen klokjes en intrinsieke metertjes past niet in een funnel of in een klip-en-klaar profiel met kopregel.

Ik noem het Ondertussenen

Een ondertussenaar doet van alles wat en vaart daar wél bij. Dan doe en schrijf je van alles wat. Vanuit hart en ziel en de koers gericht op je glimlach. Soms draait je motortje op Brina, met noten of een appeltje erdoor. Op andere momenten wordt het misschien iets anders.
Hier is het soms een stokbroodje met Nutella. En kaas.

So what?

Laat die ander zelf z’n papje koken. En ervan genieten, ook als er voor jou geen smaak in te vinden valt.

—— ✂️✂️✂️✂️——

PS: waar havermout staat, kun je óók lezen: mening of advies.
Ik kop hem er vast maar in.
Graag gedaan.