Eigenlijk ben ik altijd een beetje eigenaardig geweest. Misschien zelfs wel raar. Als kind at ik tussen de middag mijn boterhammetjes met Nutella op, terwijl ik op mijn hoofd stond. Ondersteboven dus. En ja, mijn broodje zakte naar mijn buik en het kon blijkbaar want ik ben er nog steeds.
Na mijn acrobatische lunch zag de wereld er anders uit. Frisser. Zelfs de juf of meester leek in de middag leuker, en mijn klasgenoten ook. Misschien had ik toen al door dat perspectief alles is en kan veranderen.
In mijn volwassen leven heb ik nieuwe eigenaardige gewoonten ontwikkeld. Een ervan is dat minimaal drie of vier boeken tegelijk lees. Niet uit keuzestress maar omdat ik één boek saai vind en zo’n boek in z’n eentje veel te snel uit heb. Met verschillende boeken tegelijk zijn ze wat langer bij me, zodat ik ze af en toe even kan pakken. het genre kan van alles door elkaar zijn—zo las ik Halfweg van Puck de Klerk naast De vrouw die een jaar in bed ging liggen van Sue Townsend, met als toetje Het vogelhuis van Eva Meijer.
Overigens kon ik eerder lezen dan fietsen zonder zijwieltjes. Raar hè? Asjemenou.
Nu ik middelbaar ben, eet ik trouwens nog steeds af en toe een boterham met Nutella. Niet meer ondersteboven én ik leg er tegenwoordig een plakje jonge kaas op. Zoet met ziltig zout. Heerlijk.
Meer eigenaardigheden?
- Ik ben een heel rare coach. Ik los niks op en spiegel je ook niet. Dat doe je zelf maar als je ’s ochtends voor dat ding staat.
- Ik ben lui: als antropomorfist geef ik dingen een stem. Ik zet jou dus met je spullen aan het werk om jouw verhaal boven water te halen.
- Fantastisch. Wie bedenkt nou dat spullen kunnen spreken? Precies. Mijn vermogen om te fantaseren en te verbeelden werden vroeger raar gevonden. “Odette, wat in je opstel staat dat kán gewoon niet.” Het kan dus wel en tegenwoordig verdien ik er zelfs een inkomen mee.
- Fijnbedraad ik ben hoogsensitief/hoogbegaafd en daar bedacht ik dus een ander woord voor. Ik ben 160 centimeters lang: ik heb niks met hoog.
- Ik ben knettergoed in doemaarwatteritis. Sterker nog: het is een fundament van mijn bedrijf. Gewoon zomaar iets doen, omdat het kan en het ruimte geeft.
Vraag-van-Aag:
Heb jij een eigenaardigheidje en wil/kan/durf je er iets over kwijt? Misschien is het wel een geniale kwaliteit 😉
