Als kind werd ik vliegende schotel genoemd, in mijn familie. Ik had veel energie en die kon ik niet altijd kwijt. Daardoor leek ik onrustig. Beweeglijk. Dat kwam omdat vaak iets niet klopte. Zonder uitleg werd iets als A bijvoorbeeld ineens B.
Of een Ja werd Nee.
Nou moe?
Snotje
Anno 2025 kan ik nóg onrustig overkomen. Wiebelig en misschien wel onzeker. Vergis je niet: in mij huist 160 centimeter aan vuurwerk dat afgaat als ik in het snotje krijg waar het werkelijk om draait.
Ik heb een grandioos talent voor het omgooien van dingen. Inclusief ego’s of bullshit.
Dat wordt zichtbaar op het moment dat ik aanvoel dat dingen niet kloppen. Wanneer jij niet congruent reageert en A zegt, terwijl je B bedoelt. Of wanneer je op het oog zelfverzekerd iets vertelt, terwijl ik iets heel anders voel. Mijn jeugd bracht ik ondersteboven door: op mijn hoofd en op mijn handen. Flikflakkend.
Daarom kijk ik anders. Meerdere keren per jaar vind ik mezelf opnieuw uit, doordat ik veel oude meuk bewaar om er later in het jaar nog eens op terug te kijken. Eerdere verwarring wordt zo helder. Door oude vraagstukken omhoog te gooien en mijn spullen te vragen hoe het zit, krijg ik briljante antwoorden.
Ik vraag het mijn spullen
Zo sputterde mijn portemonnee al een tijdje,. Onrustig ding. Toen ik ermee in gesprek ging en mijn twijfels uitschreef, verscheen er vanuit mijn zakelijke pinpas het woord ‘salaris’. Oeps: dat was ik al een tijdje vergeten over te maken. Vier klikken later stond er geld op mijn privé rekening en stroomde het weer. Hallo energie, dág onrust.
Onrust en tegenstrijdigheid lijken wispelturigheid en ik noem dat liever kwispelturigheid. Het past bij de paradijsvogel, die ik óók ben. Paradijsvogels houden ervan om precies uit de maat te dansen, in outfits die niet bij elkaar passen maar heerlijk zitten en fantastisch kleuren. Vinden ze fijn en daarom past het precies. Het luistert nauw want past het niet: dan worden ze ziek of ongelukkig.
Ik ben zo’n paradijsvogel. Ik doe de dingen met een zekere mate van eigen-aardigheid. Ik werk niet met meetbare doelen en resultaten maar met bijwerkingen en toevalsbevindingen. De bestemming is nooit het doel: de reis is dat wel.
Als jij op zoek bent naar concrete resultaten of een boek wil schrijven, dan zijn wij geen match. Maar wanneer jouw paradijselijke vleugels nu jeuken na het lezen van dit stukkie omdat je in het verkeerde badje tussen vreemde, kwekkende eendjes bent beland: I’m yours. 🦩
Terug naar jou
Gooi open dat past-niet hokje: tijd om de wei in te huppelen. Achteruit of zijwaarts met een koprol. Op welke manier dan ook: zolang het past voor jou, zodat zichtbaar worden niet eng is maar erbij hoort. Net als je belastingaangifte. Plan een onderonsje: dan hebben we het erover.
Foto: Gardameer 1979. Ik was even mijn goud zoeken.
