Vliegende schotel

Als kind werd ik vliegende schotel genoemd, in mijn familie. Ik had veel energie en die kon ik niet altijd kwijt. Daardoor leek ik onrustig. Beweeglijk. Dat kwam omdat vaak iets niet klopte. Zonder uitleg werd iets als A bijvoorbeeld ineens B.
Of een Ja werd Nee.
Nou moe?

Snotje

Anno 2025 kan ik nóg onrustig overkomen. Wiebelig en misschien wel onzeker. Vergis je niet: in mij huist 160 centimeter aan vuurwerk dat afgaat als ik in het snotje krijg waar het werkelijk om draait.

Ik heb een grandioos talent voor het omgooien van dingen. Inclusief ego’s of bullshit.
Dat wordt zichtbaar op het moment dat ik aanvoel dat dingen niet kloppen. Wanneer jij niet congruent reageert en A zegt, terwijl je B bedoelt. Of wanneer je op het oog zelfverzekerd iets vertelt, terwijl ik iets heel anders voel. Mijn jeugd bracht ik ondersteboven door: op mijn hoofd en op mijn handen. Flikflakkend.

Daarom kijk ik anders. Meerdere keren per jaar vind ik mezelf opnieuw uit, doordat ik veel oude meuk bewaar om er later in het jaar nog eens op terug te kijken. Eerdere verwarring wordt zo helder. Door oude vraagstukken omhoog te gooien en mijn spullen te vragen hoe het zit, krijg ik briljante antwoorden.

Vraag het je spullen!

Zo sputterde mijn portemonnee al een tijdje. Onrustig ding. Even later riep mijn zakelijke pinpas zomaar het woord ‘salaris’. Dat was ik inderdaad even vergeten. Even later stond er ineens geld op mijn privé rekening. Dág onrust. Hopsa!

Wat kwispelturigheid is, kan zich presenteren als onrust en tegenstrijdigheid. Het past bij de paradijsvogel, die ik óók ben. Paradijsvogens houden ervan om precies uit de maat te dansen. In outfits die niet bij elkaar passen maar heerlijk zitten en fantastisch kleuren. Vinden ze fijn. en daarom past het precies. Het luistert nauw: past het niet: dan worden ze ziek of ongelukkig.
Ik ben zo’n paradijsvogel. Ik doe de dingen net even anders dan andere ondernemerscoaches. Hier werk je niet naar doelen en resultaten maar ervaar je bijwerkingen. De bestemming is nooit het doel. De reis is dat wel.

Als jij op zoek bent naar concrete resultaten of een boek wil schrijven, dan zijn wij geen match. Wanneer jouw paradijselijke vleugels nu echter jeuken na het lezen van dit stukkie omdat je in het verkeerde badje tussen allegaar kwekkende eendjes bent beland: I’m yours. 🦩

Van hokje naar horizon.

Gooi open dat hek: tijd om de wei in te huppelen. Achteruit of met een koprol. Zichtbaar worden is niet eng. En gezien worden óók niet. Plan een onderonsje: dan hebben we het er even over.

Foto: Gardameer 1979. Ik was even zoek.

Meer lezen?

In mijn EigenWijze mail vind je elke maandagmorgen een portie eigen zinnigheid en bemoediging. Geen funnelfuik: gewoon fijn leeswerk.

Geef een reactie

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Gerelateerde blogs

Jeetje, wat arrogant

Zelfbeschikking over je agenda is nooit arrogant: je geeft helderheid in wat je brengt en voor wie. En wanneer. Daar gaat dit blog over.

Lees verder »

Als dingen gaan praten

Soms ken je je goud niet. Dan heeft het tijd nodig om zich te laten vinden of verwoorden. Sommige dingen hebben tijd nodig om zichzelf uit te leggen.

Lees verder »

Kies je nies!

Ik heb lang gedacht dat ik als ondernemer elke klant moest helpen die me aanklopte. Tot een afwijzing me liet inzien, dat het niet hoefde. Sindsdien werk ik alleen nog met Fijne Mensen: pioniers met een kriebel in hun neus die nieuwsgierig zijn naar wat mogelijk is. Geen toeristen die een poffertje komen proeven. In dit blog lees je hoe ik dat onderscheid maak en waarom.

Lees verder »