Waarom je je bagage niet hoeft los te laten

“You can’t know where you’re going, unless you know where you have been.” — Jane Fonda

Iemand vertelde me ooit dat ik moest leren loslaten. Bagage overboord zetten, handjes eraf, los. “Anders draag je het een leven lang met je mee.”

Maar wat als je bagage je juist laat zien waar je naartoe gaat?

Mijn archief

Mijn bagage is een oude jas, de zakken gevuld met beeld, geluid, geuren en kleuren. Hangend aan een vergeten kapstok van mijn eigen leven. Een archief vol herinneringen om op terug te kijken, om te zien en te koesteren voor wat ze zijn.

Is er verwarring of chaos? Dan kijk ik om, graai tussen de stapels herinneringen, vind een oplossing, doe een inzicht op. Hopsekee. Mijn bagage helpt mij herinneringen in te zetten bij wat vóór me ligt.

Woorden en ik

Ik las voor ik kon fietsen. Vóór de staartdelingen in beeld kwamen, bakte ik sprookjes. Brieven, dagboeken, losse zinnen op snippers papier: mijn kinderhanden schreven sneller dan mijn hoofd het kon bedenken.

Als volwassene schreef ik een boek. Over het fundament van mijn systemische huis dat verzakte. Beschreef wat het doet met een mens als de veiligheid onder je verzakt en je geen eigen ankers hebt om aan vast te grijpen.

De ironie is dat ik als mens nog jaren nodig had om mijn eigen ankers te vinden. Inmiddels woont onder mij een fundamentaal wortelstelsel, met vertakkingen die groeien vanuit liefde, eigenwaarde en zelfvertrouwen. Rotsvast en kwispelturig tegelijk.

Omzien

Schrijven en ik zijn zó met elkaar verstrengeld dat het bijna lachwekkend is dat ik het soms denk “kwijt” te zijn. Wat ik dan vergeet is dat ik in mezelf zit met mijn ogen op de buitenwereld gericht. En van daaruit ben ik zelf niet in beeld.

Daarom zie ik om. Check mijn woorden — ook bij de ander — om te spiegelen wat ik zelf niet kan bekijken of doorgronden. Om de woorden die ik uitadem terug te geven als bewijs van wat ik al wist maar even was vergeten.

Je kunt niet weten waar je naartoe gaat, als je niet weet waar je bent geweest.

Vraag-van-Aag

Wat denk jij wel eens kwijt te zijn, terwijl het onder je neus ligt?

Meer lezen?

In mijn EigenWijze mail vind je elke maandagmorgen een portie eigen zinnigheid en bemoediging. Geen funnelfuik: gewoon fijn leeswerk.

Geef een reactie

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Gerelateerde blogs

Kirgizië

Wanneer je wegdroomt bij suffe formuliertjes en thuiskomt bij je kamerplanten. Welkom bij een reisje door mijn hoofd.

Lees verder »

Als je geen idee hebt waar je naartoe wilt

Vijf jaar geleden viel ik om door overspanning. Ik had al zoveel innerlijk werk gedaan – maar mijn lijf had ik vergeten. Sinds ik mijn buik laat beslissen in plaats van mijn hoofd, durf ik meer en gebeuren er magische dingen. Wanneer had jij het voor het laatst ontzettend naar je zin, zonder te weten waar je naartoe ging?

Lees verder »