Soms heb ik even genoeg van mijn hoofd. Dan zit er zwerfvuil in. Herinneringen, voor zover je die kunt verzamelen voor je 80e. Inclusief beeldmateriaal uit mijn 3D fotografisch geheugen. Verder zwerven er wat restjes onverwerkt leed, verdriet en trauma rond,  hand in hand met ruime porties onverwerkt leuk.

Regelmatig wil ik de harde schijf in mijn bovenkamer defragmenteren. Kon ik maar praten. Dat is flauw, want natuurlijk kan ik praten. Maar ik heb gemerkt dat er een groot verschil bestaat tussen spreken, praten en iets zeggen. Waar ik prima kan praten, vind ik iets zeggen of spreken ronduit moeilijk. Vooral als het ronduit moet, rechtstreeks en direct. Over wat ik vind en wat ik voel. En waar dat dan is. Achteraf weet ik het altijd wel plus nog meer. Dan komt mijn zeepkisten geestje los.

Schrijven lukt me beter. Opschrijven is puinruimen. Ik schrijf om hoofd- en bijzaken te kunnen scheiden, met alle bijwoorden en bijzinnen die ik maar kan vinden. Ik vertel en ik schets graag, liefst in karikatuur, zodat u een beeld krijgt van wat in mijn hoofd speelt. Altijd in perspectief. Dat wel. Soms is ‘t veel, erg veel.

Via deze blogpagina geef ik je graag een schriftelijke rondleiding door de verschillende ruimtes en gangetjes in mijn hoofd. Kostelijk en kosteloos. Reis je mee?

Gesmeerd

Ik ben óm. Niet omgevallen, God nee, niet weer. Maar ik ben om qua smeren waar het de zon betreft. Afgelopen vrijdag dwaalde ik door

Lees verder »

Spaghetti & Wafels

De afgelopen week hield ik me bezig met spaghetti en wafels. Het begon tijdens een Engelstalige workshop, waar ik werd gecoached. In het Engels; over

Lees verder »

De dames

Langs het riet dat buigzaam meewuift op het ritme van de nog frisse westenwind, draven acht pootjes, twee staartjes en vier oortjes.Tweemaal zwart-wit: één met

Lees verder »

Marmoleum

Blauw marmoleum rolt onder de wielen van de ziekenhuisrolstoel door. Tussen mijn wimpers komt het landschap eronder tot leven en in beweging. Ogenblikkelijk doemen de

Lees verder »

Indruk

In het zomers voorbijgaan, langs de grasranden van een zomers leeg poeltje, liet hij een onbetwiste afdruk op mij achter, die zich liet vastleggen als

Lees verder »

Noggie

“Ik snap het wel,” zucht mijn rollerball. Zijn rood/blauwe blokjes zuchten zachtjes mee, verspreiden een onuitgesproken verlangen over het werkblad. Dit jaar vieren we het

Lees verder »
Word fan!

Select list(s)*

Loading