Appel
Eigenlijk waren we al een tijdje geen echte vrienden meer. Wanneer ik hem over zijn bol aaide, reageerde hij door zich schielijk terug te trekken,
Luie stoel: check. Bril: check. Thee of koffie: check. Koekje erbij: dubbelcheck.
Lezen met die hap!
Eigenlijk waren we al een tijdje geen echte vrienden meer. Wanneer ik hem over zijn bol aaide, reageerde hij door zich schielijk terug te trekken,
Terwijl ik mijn hoofd schuin houd en mijn ogen over de rijen boeken glijden, voel ik plots een arm op mijn schouder. “Jij ook hier?”
Een jaar geleden is mijn zoektocht naar een passende professionele plek geëindigd. Ergens in 2016, bij het omschakelen van het ene naar het andere ziekenhuissysteem
Sinds korte tijd doe ik aan droedelen. Mogelijk heet het doedelen maar dat kan mij niet, droedelen klinkt veel leuker. Meer als mij. Daar klopt
De foto’s staren me wat meewarig aan. Een klein laagje stof verbergt de originele glans. Achter me fluit de afwasmachine haar in vino vitro. Een
Ieder jaar verbaas ik me over de naadloze overgang van het ene naar het andere seizoen. Zo half augustus merk ik tot mijn schrik dat
Mijn naamgever is van significante betekenis geweest in het leven van mijn moeder. En nee, het is geen mannennaam dus mijn vader was het niet,
Zwijgend druk ik op “enter” en zucht diep. Ik heb weer eens wat op marktplaats gezet en eigenlijk heb ik er nu al spijt van.
Twee jaar geleden werd de puber zestien. Ter gelegenheid daarvan mocht hij met onze buurtjes op reis naar, jawel, Amerika. We lieten pasfoto’s maken, hij
“Ik ken dit systeem al hoor,” roept mijn woensdagmiddagleerling vrolijk. “Tot vorige week werkte ik nog met Ezis.” Een beetje weemoedig kijk ik haar aan.
Voorzichtig, iets té, stap ik in mijn kano, die me verwijtend ligt af te wachten. Nijdig ga ik zitten, stram en stijvig. Verdikkeme, zo had
Blog kwijt? Zoekt en gij zult vinden