Waarom moeilijk doen…..
….Als het samen kan? Een tijdje geleden nam ik afscheid van Lettersmid. Ik was er heilig van overtuigd dat mijn dagen als schrijver waren geteld,
Luie stoel: check. Bril: check. Thee of koffie: check. Koekje erbij: dubbelcheck.
Lezen met die hap!
….Als het samen kan? Een tijdje geleden nam ik afscheid van Lettersmid. Ik was er heilig van overtuigd dat mijn dagen als schrijver waren geteld,
Voorzichtig manoeuvreer ik met mijn fiets met bloemenbak voorop langs de geparkeerde auto’s in de straat waar de oude basisschool van zoon is gevestigd. Blijkbaar
Achttien jaar geleden werd op een zonnige avond in mei een baby geboren op OK3 van het Bovenij ziekenhuis. Tegelijkertijd met het doorklieven van de
“Fifteen minutes before start”, klinkt het naast me, vanaf een schuin aflopend talud. Het is nauwelijks te verstaan door de straffe Noordwester, die genadeloos zowat
“Nog een paar bochtjes en dan kun je het paard zien,” roept mijn collega. Het is een mooie dag in september en we zijn een
Wanneer ik de WordPress reader open, schrik ik. Een veelvoud aan blogberichten grijnst me tegemoet, lijken mij te willen toeschreeuwen dat ik tekortschiet, met slechts
In februari 2013 beloofde ik plechtig beterschap aan de vriendinnen van mijn moeder. Ik zou haar planten in leven laten. De eerlijkheid gebiedt me te
Ik hoef niet te lezen welke datum het is vandaag; mijn hart vertelt het ver vooruit. Een jubileum, voor zover je daarvan kunt spreken bij
Draadloos zit ik aan de keukentafel te tikken. Dat is bijzonder want mijn oude laptop van 8 jaar was zuurstofafhankelijk geworden; zonder batterij kon ze
Na ruim tien jaar is het gynaecologische en verloskundige doek voor mij gevallen. In 2006 belandde ik zonder enige medische ervaring op de poli gynaecologie.
Tweeduizendzestien, het jaar waarin er zoveel veranderde en er tegelijkertijd zoveel goeds op mijn pad is terechtgekomen. In februari verhuisde de andere moeder, #MissAlzheimer, naar
Blog kwijt? Zoekt en gij zult vinden