Luie stoel: check. Bril: check. Thee of koffie: check. Koekje erbij: dubbelcheck.
Lezen met die hap!
Vanmorgen verbleef ik in een tweestrijd met mezelf. Wilde een keuze maken die op het eerste gezicht egoïstisch leek, maar niet zo was bedoeld. Doordat
Door de ruimte lopen allemaal onbekende mensen. Blijkbaar ben ik ergens aan een gracht gaan wonen, er is zelfs een grote werkplaats waarin lange ladders
Beluisterde een podcast van Jaap Voigt: Leven en werken in het seizoen. Maand: december. Je beluistert ‘m hier. Nu doe ik al enkele jaren aan
’s Morgens schrijven in het halfduister. In de nevelen van de nacht, die zich in deze maand niet laten verjagen. En om vier uur in
Gisteravond deed ik een schrijfoefening tijdens een uurtje Interplay. Meestal zijn dat oefeningen waarbij gedanst of gezongen kan worden: vanavond mocht er worden geschreven. Intuïtief
Er komt een foto op. Van mij en Bibi, op een betonnen pier ergens in Penmarch, Bretagne. Het doet me een beetje zeer om ernaar
Wat ik zelf van een voorwerp leerde, tijdens een fotowandeling.
Zojuist heb ik het pootje van Bo’tje opgehaald van het crematorium. Het afdrukje van Bo’tje, in klei gevat. Er zit een kaartje bij: Bo werd
In 2020 vond ik mijn boom. Een Es, in mijn eigen Amsterdam Noord. Het gebeurde nadat ik een set Keltische boomkaarten had gekocht en in
Iemand schreef me: “Bo was niet alleen jouw hond, jij was Bo’s mens.” Het kwam binnen: de tranen liepen over mijn wangen. Vandaag deden we
Na vier dagen zonder de olijke tweeling en slechts met één harige prinses is het leven ineens anders. Waar ik voorheen meerdere malen per dag
Ineens kwam er gisteren zomaar een eind aan een tijdperk. Gisteren hebben we één van onze harige dochters, de dames van Tuttenhoven, onze Bo, moeten
Blog kwijt? Zoekt en gij zult vinden
