Luie stoel: check. Bril: check. Thee of koffie: check. Koekje erbij: dubbelcheck.
Lezen met die hap!
Regelmatig kom ik herinneringen tegen op Facebook van vier jaar geleden, toen een hersenvliesontsteking mijn moeders laatste herfst inluidde. Tegenwoordig kan ik dat hardop teruglezen
Het is alweer een tijd geleden dat ik een lekker stukje onder de neus weg scheef hier, op mijn eigen schrijfkamertje. Dat komt doordat er
Aeropuerto El Pratt De Llobregat. Miércoles tardes, woensdagavond. Veel mensen. Mucho mundial, overal vandaan. Destinacion desconocido. Sentimiento un poco triste y un poco feliz. Viajer
Het is oktober. Otoño. En opnieuw mag ik komen logeren bij mijn vriendin in España, waar ze de herfst in de zomer viert. Dat betekent
Sommige dingen blijven, gelukkig. Daar kan zelfs een overlijden niets aan veranderen.
Er zijn verschillende gewichtige momenten in het leven van mijn kind geweest, die evenredig van significant belang waren voor mij als moeder. De eerste glimlach,
Op oudejaarsdag 2015 bezochten we de andere moeder, miss Alzheimer. Tussen de vlagen van verwarring en totale paniek wilde ze graag bespreken wat er moest
Mijn grootste belasting in het “HSP zijn”, is dat mijn gedachten overal circuleren, behalve in het hier en nu. Dat maakt dat ik me onbewust
Ik beschouw mezelf niet als een materialistisch mens. Dat gegeven telt drie uitzonderingen: boeken, jurkjes en schoenen. Wanneer ik deze zaken in het vizier krijg
Meer dan veertig jaar geestelijke achterstand wegwerken. Dat klinkt zwaar en toch is het vrij gemakkelijk. Sinds ik me in het onderwerp HSP ben gaan
Mijn zendmast en ik gaan de komende tijd samen in ontwikkeling, op cursus. Inclusief zelf opgestelde leerdoelen en (t)huiswerk opdrachten; exclusief diploma. Voor sommige leerdoelen en ontwikkelingstrajecten heb je namelijk geen diploma nodig.
Zondag 21 juni, 2036. Een beetje zenuwachtig ga ik voor het doorzichtige beeldscherm zitten. Ik bestudeer mijn handen op haakjes en losse velletjes. Mijn vingertoppen,
Blog kwijt? Zoekt en gij zult vinden
